Ep.17 ให้ผมช่วยคุณดีไหม?(2) -NC🔥

1391 Words
แดนเหนือค่อยๆ เอนตัวลงมาบนเตียง ก่อนที่จะใช้ฝ่ามือหนาปลดเปลื้องผ้าบนตัวของชายอีกคน อัยย์ทำท่าทีขัดขืน แต่พอถูกลูบคลำเพียงเล็กน้อย และได้ยินเสียงกระซิบว่าไม่ต้องกลัว เขาก็ปล่อยให้ตัวเองอยู่บนเขียงได้อย่างง่ายดาย สติที่เต็มร้อย ผนวกกับแสงไฟที่ฉายให้เห็นถึงทุกสิ่ง ทำให้แดนเหนือมีอารมณ์พุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิม ร่างกายที่จะกลายเป็นของเขาเมื่อได้ยลโฉมอย่างเต็มตานั้นราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นจากช่างฝีมือชั้นเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นผิวสีขาวอมชมพูเนียนนุ่มที่สม่ำเสมอกันทั้งตัว กล้ามเนื้ออ่อนๆ ที่ทำให้ดูไม่ขี้โรคจนเกินไป และเส้นขนหนาที่ควรจะมีในตัวของผู้ชาย กลับไม่มีอยู่บนตัวของอัยย์เว้นแต่ขนสีอ่อนที่กระจุกตัวอยู่ตรงหัวหน่าว อัยย์ที่เห็นว่าถูกชายร่างสูงจ้องมองตรงส่วนนั้นอย่างลุ่มลึกเลยใช้มือปิดบังมันอย่างเขินอาย “อย่ามองนะ ผมรู้ว่ามันเหมือนเด็กน้อย” “ไม่หรอกครับ คุณดูสวยมากๆ เลยล่ะ” พอถูกชมร่างขาวเนียนก็ถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงระเรื่อ ใบหน้าเหว่อๆ พยายามหลบสายตาแดนเหนืออย่างสุดชีวิต แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะภายในห้องเงียบเกินไปหรือไม่ อัยย์ถึงได้เอ่ยถ้อยคำบางอย่างที่เหนือความคาดหมายออกมาที่ดูก็รู้ว่าต้องการจะลดความประหม่า “อย่างงั้นเหรอครับ? …เอ่อ…ตรงนั้นของแดนเหนือดูใหญ่เหมือนกัน” “...” แดนเหนือหลุดหัวเราะเบาๆ ให้กับความไม่อ้อมค้อมของคำพูด แต่เพราะมันดูเสียมารยาทเขาถึงได้พยายามทำเหมือนว่าคำพูดของอัยย์คือเรื่องปกติ “คงเพราะผมตัวใหญ่ล่ะมั้งครับ” แดนเหนือต่อบทสนทนาอย่างลื่นไหลไม่ต่างจากมือของเขาที่พยายามงัดแงะเอามือเรียวบางที่กำลังปกปิดความเป็นชาย มือของอัยย์ทั้งเย็นและสั่น ตรงส่วนนั้นที่ไร้ซึ่งสิ่งปิดบังในสายตาของแดนเหนือนั้นดูไม่ต่างอะไรกับของเล่นเลย เพราะมันไม่มีจุดด่างพร้อย แถมยังมีสีขาวชมพูอ่อนๆ อย่างสวยงามเหมือนกับว่าไม่เคยผ่านการใช้งาน แดนเหนือเผลอเอามือไปจับตรงส่วนนั้น ซึ่งนั่นทำให้อัยย์สะดุ้งตัวโหยง “แดนเหนือจะทำอะไร?!” แดนเหนือที่ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกจึงสามารถดึงตัวเองออกมาได้ก็ถึงกับเหงื่อตกเพราะไม่อาจสรรหาข้ออ้างได้อย่างทันท่วงที ดังนั้นจึงกินเวลาไปราวๆ สามวินาทีถึงจะได้คำตอบที่น่าจะสมบูรณ์แบบที่สุด “เอ่อ…ก็ช่วยคุณไงครับ? ให้ผมใช้ร่างกายของอัยย์เพียงฝ่ายเดียวมันดูไม่ดีเท่าไหร่” อัยย์ที่เคยเกือบจะเกรี้ยวกราดถึงกับอ่อนลงในทันใด ถ้าหากว่าแดนเหนือเป็นอัยย์ในตอนนี้เขาคงคิดว่าคนตรงหน้าของเขาช่างเป็นคนที่มีจิตใจดีและเอาใจใส่อะไรอย่างนี้ ซึ่งความคิดเช่นนั้นของชายหนุ่มมันช่างตรงกับท่าทีของเจ้าตัวเสียเหลือเกิน อัยย์ยกมุมปากน้อยๆ แต่สุดท้ายก็เม้มปากเพื่อกลั้นรอยยิ้ม “ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องช่วยผมก็ได้ จะทำเหมือนกับว่าผมเป็นของเล่นของคุณก็ได้นะ” เมื่อได้รับคำอนุญาตในการกระทำเช่นนี้อย่างชอบธรรม แดนเหนือก็ไม่รอช้าที่จะรวบท่อนขาเรียวยาวทั้งสองข้างขึ้นมาพาดบ่าด้านขวาของตัวเอง เขาสอดตัวตนที่แข็งขืนไว้ตรงช่องวางเล็กที่อยู่บริเวณโคนขาแน่นๆ เอวสอบเริ่มขยับตามความปรารถนา ถึงอย่างนั้นรูเทียมที่ใช้ทดแทนก็ไม่อาจช่วยให้ชายหนุ่มระบายความใคร่ได้อย่างเต็มที่นัก ดังนั้นเขาจึงจงใจจัดท่าทางให้ต้นขาของอัยย์บีบรัดตัวตนของเขาให้แน่นขึ้น และขยับเคลื่อนให้หนักหน่วง แน่นอนว่าแท่งเอ็นหนาก็ต้องเสียดสีโดนเข้ากับจุดอ่อนไหวของอีกคนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อัยย์ที่จนถึงตอนนี้ไม่ได้มีอารมณ์ทางเพศมาตั้งแต่แรกจึงได้แต่มองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยสมองที่ว่างเปล่า มองตรงส่วนนั้นที่ดูน่ากลัวนิดหน่อยขยับเข้าออกตรงขาหนีบของตัวเอง ซึ่งนั่นอาจเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ร่างกายของอัยย์เกร็ง แดนเหนือที่สังเกตเห็นความผิดปกติได้จึงหยุดการกระทำของตัวเองลงอยู่ชั่วระยะ “ถ้าอัยย์อายลองหันหลังดีไหมครับ? ชายผู้ถูกเอ่ยถามพยักหน้าตอบรับอย่างรวดเร็ว เมื่อหันหลัง สิ่งแรกที่แดนเหนือทำคือการจับแก้มก้นนุ่มๆ และแยกมันออกมาเพราะความสงสัยใคร่รู้ ปรากฏว่าตรงรูจีบที่ปิดสนิทเองก็มีสีไม่ต่างจากตรงส่วนข้างหน้านัก แต่สิ่งที่แตกต่างก็คือแดนเหนือยิ่งมีอารมณ์เมื่อเห็นมัน เนื่องจากว่าร่างกายนี้จดจำได้ว่าช่องทางตรงหน้าสามารถทำให้เขาอยู่ในอารมณ์สุขสำราญได้ แดนเหนือเอาแท่งเอ็นที่แข็งจนแทบจะระเบิดออกมาเสียให้ได้ถูไถไปตามร่องนุ่มโดยเน้นตรงส่วนปลายบดขยี้ตรงรูจีบ เพื่อทดแทนความปรารถนาส่วนลึกที่ต้องการจะยัดเอาแก่นกายเข้าไปทั้งอย่างนี้ แต่เพราะทำไม่ได้ชายหนุ่มร่างกำยำจึงสอดใส่ตัวตนเข้าไปยังช่องทางที่อัยย์สะดวกใจอย่างช่องว่างระหว่างต้นขา ก่อนจะขยับเอว และหลับตาจินตนาการไปว่าตนนั้นกำลังมีเซ็กซ์แบบสอดใส่ ความหนักหน่วงที่ส่งผ่านจากแรงกระแทกมันรุนแรงเสียจนทำให้เสียงของเนื้อที่กระทบกันดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง การเปลี่ยนท่าทางไม่ได้ช่วยให้อัยย์ดูรู้สึกปลอดภัยขึ้นเลย หนำซ้ำตรงส่วนที่แท่งเนื้อถูไถกันมันก็ยิ่งมีพื้นที่ให้สัมผัสง่ายขึ้น เมื่อยิ่งได้ยินเสียงดังที่น่ากลัว เสียงหอบหายใจของชายหนุ่ม และความรู้สึกจากการได้รับสัมผัสอันแปลกใหม่มันทำให้เจ้าตัวรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองมีอะไรที่เปลี่ยนไป “แดนเหนือ…อื้อ…หยุดก่อนได้ไหม? ..ผมรู้สึกแปลกๆ” ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มที่เคยกระทำทุกอย่างอย่างเอาใจใส่กลับไม่ได้ยินคำขอร้องดังกล่าว อัยย์ที่พยายามเรียกหลายต่อหลายครั้งและได้ผลลัพธ์เช่นเดิมจึงยอมแพ้ แดนเหนือที่หลงใหลไปกับจินตนาการ กระแทกกระทั่นราวกับสัตว์ที่หื่นกระหาย อาจเป็นเพราะเขาไม่ได้มีเซ็กซ์มาหลายวัน เขาถึงได้กระทำการมากกว่าสิ่งที่ตนตั้งใจไว้ในทีแรก ร่างกายสูงใหญ่เอนตัวลงขนาบเข้ากับร่างที่อยู่บนเตียงนอน ก่อนที่จะพรมจูบ และใช้ฟันขบแสดงความเป็นเจ้าของด้วยการทิ้งร่องรอยลงบนแผ่นหลังและต้นคอ ในขณะนั้นเขาก็ไม่ลืมที่จะขยับท่อนล่างของตนอย่างช่ำชอง แดนเหนือเคลื่อนไหวตัวเองในจังหวะเดิมๆ อยู่เป็นเวลานาน จวบจนกระทั่งในตอนที่ร่างกายนี้กำลังเข้าสู่ช่วงที่รู้สึกเป็นสุขเพราะใกล้จะเสร็จสม เขาก็ยิ่งเร่งจังหวะเพื่อให้ตนเสร็จกิจโดยเร็ว ความอุ่นร้อนพวยพุ่งรดเต็มหน้าท้องของคนใต้ร่าง ทำให้ทุกอย่างเหนียวเหนอะไปหมด อัยย์สามารถรับรู้ถึงมันรวมกระทั่งท่อนเนื้อที่เต้นตุบๆ และยังคงแข็งตัวอยู่ข้างอวัยวะเพศของตัวเอง แดนเหนือยังคงแช่ตัวเองอยู่เช่นนั้นโดยการกอดร่างที่เล็กกว่า พร้อมกับปลดปล่อยลมหายใจที่ดูเหนื่อยหอบให้รดไปตามต้นคอ เมื่อพักตัวเองได้สักครู่ ชายหนุ่มก็อยากที่จะเริ่มภารกิจครั้งใหม่ แต่เมื่อพบว่าอัยย์ดูนิ่งเงียบเกินไป พร้อมกับร่างกายที่สั่นเทา เขาก็เริ่มตระหนักรู้ได้แล้วว่าตนนั้นคงทำตามใจตัวเองเกินไป เมื่อผละตัวออก ชายหนุ่มก็รีบพลิกตัวร่างกายของคนใต้ล่างให้หันหน้าเข้าหาตน ซึ่งสิ่งที่เขาพบก็คืออัยย์มีน้ำตาที่นองหน้า พร้อมกับตรงส่วนนั้นที่แข็งผงาดขึ้นมา และมันก็ราดรดไปด้วยน้ำเชื้อของเขา
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD