ในขณะที่มาศิตารู้สึกว่าความเครียดที่แบกมาหลายเดือนหลังจากเดินทางมาเหยียบประเทศไทย มันลดลงไปมาก ๆ เลย โดยเฉพาะวันนี้ วันที่เสียงหัวเราะและความสุขโอบล้อมอยู่รอบ ๆ เจษลินที่กำลังหลับใหล
มาศิตาจับมือพี่สาวกุมไว้
รีบฟื้นเถอะนะเจียเจี่ย น้องคิดถึงพี่มากเลยนะ
สาวน้อยมองพี่สาวน้ำตาคลอ โดยมีมือใหญ่ลูบไหล่ปลอบ ก่อนที่หมอเจ้าของไข้และพยาบาลจะเคาะประตูเดินเข้ามา
“อ้าว สวัสดีครับ”
หมอหนุ่มยิ้มทักทายญาติคนไข้ที่นั่งบ้างยืนบ้างอยู่ข้างเตียงกันหลายคน ห้องนี้ดูอบอุ่นเชียว
“ขอหมอตรวจคนไข้หน่อยนะครับ”
หนุ่มสาวทั้งห้าหลบทางให้คุณหมอเข้ามาตรวจอาการเจษลินอย่างว่าง่าย และเมื่อหมอตรวจเสร็จแล้ว เสียงห้าวของยักษ์ก็เอ่ยถาม
“มีโอกาสที่เขาจะฟื้นมั้ยครับหมอ”
คำถามของยักษ์ทำให้มาศิตาและกติยาต่างหันไปมองหน้าเขาอย่างประหลาดใจ เพราะที่ผ่านมา ไม่เคยเห็นยักษ์จะสนใจเรื่องของเจษลินเท่าไหร่ นอกจากปลอบใจมาศิตาตามสมควรเท
