CHAPTER 11: ALONE

1410 Words

Winter’s POV “Ate, huwag mo nga `yang ubusin.” “E sa nagugutom na nga ako!” “Kung nagugutom ka umuwi ka na. At saka may trabaho ka pa ro’n, kami na ang bahala rito.” “Pero….” “Okay lang. Kami na ang bahala, `di ba, Manang?” “Sige na nga. Balitaan niyo na lang ako ah.” “Sige.” Nagising ang aking diwa nang nakarinig ng mga mumunting ingay. Nakararamdam ako ng sakit sa aking katawan at ganoon na rin sa aking ulo. “Haist. Naubos niya `yong pagkain.” “Gano’n ba? Sige, hija bantayan mo muna siya, bibili lang ako ng makakain,” rinig kong saad ng isang pamilyar na boses. “Bakit kaya hindi pa siya nagigising?” a familiar voice said. Dahil sa labis na pagtataka ay napagdesisyunan ko na lang na imulat ang aking mata hanggang sa bumungad sa akin ang puting kisame. “Miss Winter? Thanks G

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD