Ömer Kılıç
Tüm masumluğu ile yatakta uyuyan karımı izlerken iç çektim. Ela’nın solgun yüzü canımı sıkarken sakin kalabilmek için içimden saymaya başladım.
O insan müsveddelerinin gelmesinin üzerinden bir hafta geçmişti. Ela bu geçen zamanda her gün biraz daha içine kapanmış, biraz daha solmuştu.
Karımı böyle görmek ve hiçbir şey yapamamak onlara olan öfkemi körüklerken elim kolum bağlı öylece bekliyordum.
İlk akşam banyoda verdiği tepkiden sonra bir daha hiç tepki vermemişti. Bu içine kapanıklığı ödümü koparırken en büyük destekçim Rüya ve Alp’ti.
Bir hafta içinde üç kez boşandığı zaman görüştüğü psikoloğu ile görüşmesini sağlamıştık. Psikolog korkulacak bir şey olmadığını, Ela’nın bunu içinde çözebileceğini söylese de içim hiç rahat değildi.
Belki bir kez gülümsese yüreğime çöreklen
