คนของฉัน

1698 Words

“เดี๋ยวนี้ลืมเพื่อนลืมฝูงเลยนะครับไอ้ว่าที่คุณชาย” เสืออดแซวเพื่อนของตนไม่ได้หลังจากที่มานั่งพัก นี่ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้วที่มาเวลและเอวาเข้าไปทำงานที่บริษัทและพวกเขาก็คอยตาอยู่ห่างๆ นี่ก็เป็นอีกคืนที่มีงานเลี้ยงของเหล่าผู้ร่วมลงทุน เนื่องจากจะเปิดตัวห้างใหม่ในเมืองใกล้ เพื่อเป็นการขยายอาณาเขตของเหล่าพวกนักธุรกิจ คืนนี้จึงได้ขับรถข้ามเมืองกันมาและนั่งพักที่จุดพักรถ แต่...สีหน้าของมาเวลกลับไม่สู้ดีเท่าไหร่ แม้ว่าผู้เป็นเพื่อนจะแซวเขาแต่เขากลับไม่ได้ตอบกลับ ฟีฟ่าและเคนเดินตามมานั่งพักข้างๆทั้งสองคนหลังจากที่ไปซื้อกาแฟมาเ “ทำหน้าแบบนี้เป็นห่วงเอวาล่ะสิ” เคนกล่าวขึ้น “ยังไงท่านก็อยู่ด้วย แค่นั่งรถไปคนละคันไม่ตายหรอก” ฟีฟ่ากล่าวขึ้นอย่างรู้ความคิดของมาเวล ครั้งนี้คงเป็นครั้งแรกที่พวกเขาแยกกับเอวา ทั้งที่ก่อนหน้าตัวติดกันตลอดแต่...สาเหตุที่ทำให้มาเวลนั่งหน้าเครียดไม่ใช่เพราะเรื่องแค่แยกรถ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD