“เป็นบ้าอะไรของเขา...แค่จะขอดูเองทำไมต้องโกรธขนาดนั้น”
เอวาพึมพำกับตัวเองพร้อมกับจับที่ข้อมือที่พึ่งถูกเขาบีบอย่างแรงก่อนจะเดินตามเขาเข้าไปในร้านเสื้อผ้า และแน่นอนว่าเธอไม่คิดที่จะยอมแพ้ เหมือนมีอะไรดลใจให้เธอต้องรู้ให้ได้ว่าในนั้นมันคืออะไร และทำไมเธอถึงเห็นมันเพียงคนเดียว มันต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ
ฟีฟ่ายืนกอดอกทำหน้าทะมึงทึงรอเอวาเปลี่ยนลองชุดอย่างเงียบๆ แม้เอวาจะลองชุดแล้วเหมือนว่าไม่ได้สนใจเขาเท่าไหร่ แต่เธอก็ยังคงปรายตาไปมองกระเป๋ากางเกงข้างซ้ายของเขาอยู่ตลอด และไม่ใช่ว่าฟีฟ่าจะไม่รู้ไม่เห็น จนเอวาเลือกชุดและเดินเข้าไปในห้องลองอยู่นาน
“ขอโทษนะคะ พอดีฉันรูดซิบด้านหลังไม่ถึง” เอวากล่าว
“ให้ฉันเข้าไปช่วยไหมคะ?” พนักงานที่ยืนรออยู่หน้าห้องลองพูดขึ้น
“เอ่อ...ไม่ค่ะ ช่วยเรียกบอดี้การ์ดของฉันเข้ามาหน่อยได้ไหมคะ?”
เอวาพูดขึ้นแทบจะทันทีที่พนักงานหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ แต่เธอกลับปฏิเสธแล้
