“ยังไงก็...ขอบใจเธอมากนะ”
“ฮือๆ...ฮึกๆ...ฟืดดดดด!”
“อา...ให้ตายเถอะ...ยัยคุณหนูนี่สกปรกชะมัด”
ฟีฟ่าพูดหลังจากก้มมองเอวาที่กำลังใช้เสื้อของเขาเช็ดคราบน้ำตาและน้ำมูกของเธอ แต่เขาก็ไม่เขยิบตัวหนีแต่อย่างใด ยังคงนั่งส่ายหน้าและยิ้มอยู่อย่างนั้นแม้ว่าคุณหนูจะยังคงนั่งร้องไห้ไม่หยุดก็ตาม คิดๆไปแล้วก็ตลกที่ผู้หญิงคนนี้เข้าไปขวางทางปืนทั้งตัวสั่นขาสั่นขนาดนั้น แต่เธอก็ยัง...มันอดคิดไม่ว่าเธอทำตัวน่ารัก..
“คุณหนู!...”
มาเวลและคนอื่นๆพรวดพราดเข้ามาอย่างกระหืดกระหอบ ก่อนที่มาเวลจะชะงักไปเมื่อเห็นว่าฟีฟ่าและเอวากำลังนั่งกอดกันกลมอยู่ตรงระเบียง หน้าตาตื่นเมื่อครู่เปลี่ยนเรียบนิ่งมองฟีฟ่าและเอวานิ่ง ฟีฟ่าเงยหน้ามองตามเสียงก็ปะทะสายตากับมาเวลแต่เขาก็ทำได้แค่ยกยิ้มเท่านั้น ส่วนเอวากลับหันหน้าหนีไปทางอื่น
“คุณหนูไม่เป็นไรใช่ไหม?” -คิริน
“ไม่..ไม่เป็นไร” -เอวา
“เรื่องนี้มึงจะบอกซีลไหม?” -เคน
“ก็ต้
