.
“ฟีฟ่า! นายโผล่มาจากไหนเนี่ย? เป็นผีหรือไงชอบมาไม่ให้ซุ่มให้เสียง”
“ทำเป็นขวัญอ่อนไปได้ แล้วเรื่องห้องแต่งตัวฉันกับเธอมันทำไมล่ะ?”
“ช่างเถอะ...มันไม่ได้มีอะไรนี่”
“หึ...ยังไม่เห็นข่าวสินะ”
“ข่าว? อะไร?”
เอวามองฟีฟ่าอย่างงงๆ แต่เขาก็เอาแต่ยกยิ้มไม่ได้ตอบคำถามเธอแต่อย่างใดแล้วเดินล้วงกระเป๋าเข้าไปที่ห้องอาหาร เพราะความสงสัยเอวาอดไม่ได้จึงได้เดินตามไปหวังจะถามเขาให้รู้เรื่อง
“นี่! ฟีฟ่า! เดี๋ยวก่อนสิ!”
“มาแล้วเหรอ เจ้าลูกสาวตัวดี”
“ป๊า”
ไม่ทันที่จะได้สังเกตก็เห็นว่าผู้เป็นพ่อนักอ่านหนังสือพิมพ์จิบกาแฟทานอาหารเช้าอยู่ตรงหัวโต๊ะ พ่อของข้าวปั้นพับเก็บหนังสือพิมพ์ก่อนจะลางไว้บนโต๊ะ เอวาหันไปมองหน้าฟีฟ่าที่ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนยืนอยู่ไม่ไกลนักก่อนจะนั่งลงใกล้ๆผู้เป็นพ่ออย่างเงียบๆ ดูแล้วน่าจะมีเรื่องที่ต้องคุยกันยาวแน่ๆ
เอวาหยิบหนังสือพิมพ์ที่ผู้เป็นพ่อพึ่งวางเมื่อครู่ขึ้นมาอ่าน ไม่ต้อ
