.
.
“ยัยคุณหนูนั่น!! มันเป็นตัวอะไรกันแน่วะ!!”
แฟรงค์พูดออกมาอย่างหัวเสียกระฟัดกระเฟียดพาลปาเข้าของไปทั่วบ้านพัก เหล่าลูกน้องต่างพากันหลบข้าวของที่ผู้เป็นนายปาไม่รู้ทิศทางเพราะความโกรธ
“เป็นคู่หมั้นนายไงครับ”
“เออ!! กูรู้แล้ว!!”
“ในเมื่อหลอกใช้ไม่ได้ทำไมนายไม่เผด็จศึกคุณหนูเสียเลยล่ะครับ?” ลูกน้องคนสนิทเสนอขึ้น แฟรงค์หันไปมองลูกน้องคนนั้นตาขวางก่อนจะง้างมือทำท่าจะหลังแหวนลูกน้องของตนแต่ก็ไม่ได้ลงมือ เพราะเขายังต้องใช้งานลูกน้องเหล่านี้อยู่
“มึงพูดง่ายเนอะ! บอดี้การ์ดตามติดแจไปทุกที่แบบนั้น แล้วยัยนั่นก็เหมือนคนปกติที่ไหน มึงไม่แหกตาดูเหรอ”
“ถ้าไม่ได้ด้วยกลก็ต้องได้ด้วยเล่ห์ครับนาย เรามียาตัวใหม่กำลังเข้ามายังไม่ได้ทดลองนะครับ”
“ยา?”
“ยาเสียสาวสูตรพิเศษ คึกคักกว่าเดิม”
“หึ...นั่นสินะ...”
แผนการเริ่มผุดขึ้นมาในหัวของแฟรงค์ พร้อมกับเอามือลูบมุมปากของตัวเองที่ตอนนี้ยังคงเป็นแผลสดให
