“โอย...ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ...มันไม่ดี”
“ฉันแค่จะขอดูหน่อยเดียวเอง”
“ดูอะไรครับ!...มือๆ มือ!...ยุบหนอพองหนอ...เลื้อยเข้าไปแล้วหนอ! หยุ๊ดก๊อนนนน”
เสือพูดรัวๆ แทบจะคุมจะสติตัวเองไม่อยู่เมื่อมือของสาวเจ้าพยายามที่จะเลื้อยล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ แต่ปลายนิ้วของเธอดันไปเขี่ยโดนถึงไหนต่อไหนจนขนลุกชันไปทั้งตัว ส่วนคิรินนั้นได้แต่ยืนหัวเราะคิกคักทั้งที่ยังจับมือของเอวาไว้ไม่ให้ลามเลื้อยไปที่ส่วนอื่นๆ แต่มันก็อดขำไม่ได้จริงๆ
“ไอ้คิริน! มัวทำอะไรอยู่วะครับ...ช่วยกูก๊อนน”
“ก็ช่วยอยู่นี่ไงวะ ฮ่าๆ กูอดขำไม่ได้จริงๆ ตื่นเช้ามาก็หิวแต่เช้า ใครได้เป็นเมียเพลียตายห่า”
“ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย แค่อยากจะ...”
“คุณหนูไม่ต้องพูดอธิบายครับ แค่ตอนนี้เอามือออกไปก่อนได้ไหม?”
“ฉันขอดูในกระเป๋าหน่อยเดียวเองน่าเสือ”
“ในกระเป๋าไม่มีอะไร มีแต่หัวหน่มน๊มจะดูไหม?”
“ไม่ใช่ในเสื้อย่ะ กระเป๋าน่ะ กระเป๋า”
“อยา
