C10- Morning

1061 Words
I'm awake now but still in his guestroom's bed. It's not that I don't want to get up. Aside from having less sleep which makes me tired already even thought it just hits morning. What the hell was that last night? What...I mean how should I take his words last night? Just like it didn't happen? Paano ba? I sat in the bed, completely awake and bothered with those words on how the hell should I interact with him this morning. I sighed. A call from my phone got me out of my reverie of nothing thougths. I smiled when saw who was that. Imagine, just imagine, Jasmine Adtoon who rarely calls without texting first or not texting. She called me! "Morning!" Masiglang bati ko. "Morning mo mukha mo. Where are you Pinky?" malditang tanong nito. I cold imagine her na nakapamewang na ngayon sa hallway ng school and beside her is Vince who's sneaking to listen in the phone but she won't let her and- "School." Tanging nasambit ko nang may na-realize. I immediately get my phone off my ear and checked the time. Fudge it's 10 in the morning!. Hell! second subject na namin now! "Yeah, school. You were never late and I never like to call but- what the hell Pinky?" Mariin nalang akong napapikit habang nasa banyo at naka loudspeaker ang gaga. Mabilis na hilamos at toothbrush ang ginawa ko. Mabuti na lang at mukhang bago naman yata lahat ng gamit dito. "Should I take a shower?" nagmistula na akong tanga doon sa banyo kakatanong sa sarili sa salamin kung ano bang sunod na gagwin. "Ofcourse you have to! Ako kaya ang katabi mo, I don't like a smelly classsmate!" Narinig kong sigaw ni Vince sa kabilang linya. Sa huli ay naagdesisyunan kong maligo nang mabilisan. At dahil wala naman akong choice, ibinalik ko nalang ang suot ko. Other than I used the boxers in the cabinet where I found lots of it. It seems new base sa tag na nakalagay pa. Hindi ko na inintindi pa kung magkano at baka malula lang ako kung ipabayad pa niya. Mabilis ko iyong sinuot at nag- blow dry bago mabilis na bumaba. Hapong- hapo ako nang makababa, his stairs is so long o baka dahl nagmamadali lang talaga ako. "Drive me home now! I'm late!" I screamed and went to his kitchen only to see my friends, kuya and him having breakfast. "Morning!" sabay pa na bati nila habang lumalamon. Si Doc naman ay naka apron at siyang nagluluto. He just gave me a smile. "What the hell?" Hindi makapaniwalang bulalas ko habang papalapit sa kanila. "What are you two doing here?" Hindi makapaniwalang bulalas ko. "I mean three?" I looked at my brother who seems indulged in his food. I raised a brow at him. "Gosh! See Vince. I told you that she isn't the type who looks at calendar. Nagmumukha talagang brainy! Tayo excited pang sunod sunod na walang pasok but look at her!" Jasmine groaned. Napatatda naman ako sa sinabi niya at mabilis na chineck ang phone ko. Mariin akong napapikit nang makita ang calendar kong nilagyan ko ng mark as family day dahil special non working day iyon. "Shouldn't we go home now kuya?" I asked my kuya. Totally sorry for the mess I've brought into Doc Blue's house. Nang lingunin ko ito mula sa pagluluto ay nag- angat na it ng tingin at nang makitang sumilip ako ay bumalik ulit sa pagluluto na tila ba walang narinig. I winced and looked back at my brother na naabutan kong napatingin din kay Doc Blue or was it just me? "Why?" medyo napatas pa nag boses na tanong nito kung kaya't nabilaukan. Mabilis namang binigyan ni Vince ng juice si kuya. "I mean why? Sabi ni mama ay sumama tayo sa picnic ni Doc Blue." Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ni kuya. Hindi makapaniwala. Laglag ang pangang tiningnan ko siya na pinilit ilaki ang mata at tumango tango. Then, I looked at my friends who nods with my brother too. Nnag lingunin ko si Doc Blue ay may ngiti ito at nagkibit balikat na lang. So that explains the basket and food he's cooking? "But-" "You haven't took a bath? Or change clothes? Girl! We brought something baka 'di mo nga na see. Beside your bed." Napakurap ako sa sinabi ni Vince. So it was planned at all? Kailan pa ako walang kaalam- alam sa lalakarin namin. When in fact I am the one who sets the date and place because they both suck in it? "Go on na!" sabay na atungal ng dalawa at tinulungan si Doc Blue sa pagpa- pack. Wala naman akong ginawa kundi ang bumalik sa itaas at hanapin ang sinabi nilang damit ko na dala nila. It was actually there, katabi ng side table. Kaya naman pala hindi ko napansin. My eyes went wide nang makilala ang dress na nasa loob. Ito 'yung hinihingi ko kay kuya but it was sold for few euro and he just told me na he will not buy it dahil marami naman akong ibang dress. Wala sa sariling naipilig ko ang ulo sa ka- weirduhang nangyayari sa buhay ko. The tag wasn't in it but the brand tag is andoon pa. May few sandals din sa loob ng malaking paper bag. And what I meant about few is like three pairs I could choose. And it's the same thing again I asked my friends if it looks good. I wonder why they gave me gifts? Lumabas na kaya 'yung honor list? With that thought of glee mabilis akong pumasok ng banyo para mag ayos at magbihis na. Hindi na iyon nagtagal dahil naligo na din naman ako kanina at nag- blow dry na. I came back down again with the dress and sandals on. "Pretty! O pak!" My two friends exaggeratedly commented. My kuya just smiled bago nag make face na ikinaikot ng mata ko and when my eyes laid into Doc Blue. Again, bakit ba dinadagdagan niya ang isipin ko tungkol sa kaniya. "You look good." He commented. Napangiti naman ako roon. "Good lang?" Tukso ng kaibigan kong mga walang kwenta. Mahina itong umubo at nag- iwas ng tingin before saying that word, never did I thought could wobble my legs. "Pretty." "Alright! May improvement!" Sabay na tawa ng dalawa kong kaibigan.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD