NEZZIE JANE
Naramdaman kong huminto ang sasakyan namin ni Ivan saka namatay ang makina. Dahil do'n ay napatigil ako sa malalim na pag-iisip ko saka lumingon sa gawi ni Ivan.
"We're here," nakangiting saad nito sa akin nang magkatinginan kami.
Nabaling ang mga mata ko sa labas ng bintana. Nakita ko na muli ang mga kabahayan. Naririnig ko na rin ulit ang mga ingay ng mga kapitbahay sa paligid. Natatanaw ko rin ang mga taong paroon at parito sa mga eskinita. Kahit dis oras na ng gabi ay marami pa rin ang nasa labas at nakatambay. May mga bata pa ring naghahabulan at naglalaro pa. May nag-iinuman at nagkakantahan din. Same scenario at wala namang nagbago.
Lagpas alas diyes na ng gabi pero parang araw pa rin. Maaga pa ang ganitong oras sa kanila. Tatahimik lamang 'pag mga bandang madaling
