Chapter Twenty-seven

1136 Words

Dianna's POV NAKASISILAW na sikat ng araw ang tumatama sa kaniyang mga mata, isinubsob niya ang kaniyang mukha sa malambot niyang unan. The memories that she really wanted to vanish---suddenly, she remembered all of it. Nahimatay na naman siya kagabi at mabuti na lang nagkamalay naman siya kaagad. Pinaliwang ng kaniyang ama na hindi siya puwedeng bumalik sa mansyon ni Carlos. Ayaw sana niyang pumayag pero naisip niya ang batang nasa kaniyanhlg sinapupunan. Hindi pa alam ng kaniyang ama at ina na buntis siya. Masaya siya dahil sa wakas nakita at naalala na niya ang mga ito. Napagpasyahan niyang bumangon para mag-almusal hindi puwedeng malipasan siya ng gutom. Akmang bubuksan niya ang pinto nang naririnig niyang may kumakatok. Ang nag-aalalang mukha ng kaniyang Ina ang bumungad sa kaniya.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD