@วันต่อมา คณะวิศวกรรมศาสตร์ (08.30 น.)
วันนี้ฉันไม่มีคลาสเช้า แต่คนมีความพยายามระดับร้อยแถมมีเดิมพันหลักล้านอย่างฉัน มีหรือจะนอนอืดอยู่ห้องให้เสียเวลา? ฉันจัดแจงแต่งตัวเต็มยศ ใส่เสื้อช็อปคณะแพทย์ตัวเดิมที่ไอ้พี่อัคคีบอกว่าเหมือนขโมยพ่อมาใส่นั่นแหละ ตัวเฉันเล็กก็จริงแต่ฉันชอบใส่เสื้อตัวใหญ่ๆ เวลาเรียนแล็บมันทะมัดทะแมงดี แต่ว่า! วันนี้ฉันตั้งใจผูกเอวให้สั้นขึ้นนิดนึง โชว์เอวเอสซะเลย ดูซิว่าไอ้รุ่นพี่ปากหมาอัคคีจะด่าฉันว่าเป็นตัวอะไรอีก ในมือถือกล่องน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋เจ้าเด็ดหน้ามหาลัย เดินนวยนาดเข้ามาใต้ตึกคณะวิศวะ แต่แบบไม่สนว่าใครจะมอง คิดซะว่าเป็นบ้านหลังที่สองของตัวเองไปเลย
"อ้าว! น้องหมูเด้ง! มาแต่เช้าจังเลยะ วันนี้หอบอะไรมาอ่อยไอ้อัคคีมันอีกล่ะ?"
เสียงพี่ยิวตะโกนทักทายมาแต่ไกล ชายหนุ่มร่างสูงเดินกอดคอมากับพี่ภูผา
"สวัสดีค่ะพี่ยิว พี่ภูผา วันนี้หนูเอาน้ำเต้าหู้สะท้านโลกันตร์มาฝา
