@เวลาสองทุ่มตรง
ความมืดมิดเข้าปกคลุมทั่วทั้งโรงเรียน มีเพียงแสงสว่างวับแวมจากกองไฟขนาดยักษ์ที่ถูกจุดขึ้นใจกลางลานกว้าง เปลวไฟสีส้มโชติช่วงสะท้อนเงาของเหล่านักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์และคณะแพทยศาสตร์ที่นั่งล้อมวงกันเป็นวงกลมขนาดใหญ่ เสียงดีดกีตาร์โปร่งคลอกับเสียงหัวเราะเฮฮาดังทำลายความเงียบสงัดของค่ำคืนในชนบท
ฉัน มาเบลคนเดิม เปลี่ยนชุดจากยีนส์ขาสั้นเมื่อกลางวันมาเป็นเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์สีขาวกับกางเกงวอร์มขายาวพับขา เพราะกลัวยุงป่าและกลัวสายตาคาดโทษของประธานค่ายคนนั่นแหละ ฉันนั่งขัดสมาธิอยู่ฝั่งตรงข้ามกับกองไฟและที่สำคัญคือ... นั่งตรงข้ามกับพี่อัคคีพอดีเป๊ะ!
แสงไฟสลัวสีส้มสาดส่องกระทบใบหน้าคมสันของเขา พี่อัคคีในตอนนี้ถอดเสื้อช็อปสีแดงออกแล้ว เหลือเพียงเสื้อยืดสีดำสนิทที่ขับเน้นช่วงไหล่กว้างและแผงอกล่ำขยับตามจังหวะการหายใจ เขานั่งชันเข่าข้างหนึ่ง มือหนาถือแก้วน้ำอัดลมหมุนไปมา นัยน์ตานิ่งขรึมน
