ฉันรับกีต้าร์มาถือไว้ ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ดนตรีตัวเล็กตรงหน้ากองไฟ จัดแจงปรับสายให้ทะมัดทะแมง แสงไฟสาดกระทบใบหน้ากลมมน ดวงตากลมโตของฉัน จับจ้องไปที่คนตัวสูงในชุดฮู้ดสีดำ ฉันแกล้งไอคุกคักในลำคอเรียกเรตติ้งเล็กน้อย หนุ่ม ๆ คณะวิศวะพากันนั่งเงียบกริบ ตั้งตารอดูว่าน้องปีหนึ่งคณะแพทย์คนนี้จะมาไม้ไหน
"เพลงนี้... หนูตั้งใจร้องให้รุ่นพี่คณะวิศวะคนหนึ่งฟังค่ะ อยากบอกพี่ว่า หนูจองพี่แล้วนะ"
ฉันพูดเสียงหวานหยด ส่งสายตาวิ้ง ๆ ไปที่พี่อัคคีอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา ไม่มีคำว่ายางอายเลยสักนิด จีจี้มันสอนฉันว่า สมัยนี้แล้ว มัวแต่อายเมื่อไหร่จะได้ผู้ชายมาครอบครอง
"ฮิ้ววววววววววว! ใครวะ! ใครคือผู้โชคดีคนนั้นวะ!"
"ไอ้อัคคีป่ะวะ! กูว่าใช่ชัวร์!"
"เชี้ย... อิจฉาไอ้เฮดว้ากชิบหาย! น้องเบลโคตรน่ารักเลยว่ะ"
เสียงหนุ่ม ๆ วิศวะโห่แซวกันลั่นลานกิจกรรม พี่ยิวหัวเราะในลำคอ ก่อนจะหันไปมองเสือหน้านิ่งคนนั้น ที่นั่งค
