กระดานชนวนทำมือและถ้วยแก้วขนาดเล็กถูกนำมาวางบนแผ่นไม้กระดานใจกลางวง ล้อมรอบด้วยเทียนไขสีเหลืองเล่มเล็กสองเล่มที่ส่องแสงวับแวมต้านแรงลม แสงไฟจากกองไฟหลักเริ่มมอดลงเหลือเพียงถ่านแดง ๆ และเปลวไฟต่ำ ๆ บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดลงทันตา มีเพียงเสียงแมลงกลางคืนร้องระงม
"มา... ขอตัวแทนห้าคนมาชั่งใจสะกดจิต วางนิ้วชี้บนก้นแก้ว" พี่ยิวบอก
"ไอ้อัคคี มึงมาเป็นประธานเปิดงานดิ๊"
"ไร้สาระ งมงาย" พี่อัคคีปฏิเสธเสียงเรียบ นั่งกอดอกนิ่ง ๆ
"เอาน่ามึง ถือว่าร่วมสนุกกับน้อง ๆ ... อ๊ะ! มีใครจะร่วมอีกไหม" พี่ยิวหันมาทางฝั่งคณะแพทย์
"อ้าว หมอหมอก มาเลยครับ"
พี่หมอกยิ้มหวานก้าวเข้ามาร่วมวง ตามด้วยรุ่นพี่อีกสองสามคน จนในที่สุดนิ้วชี้ของทั้งห้าคนก็แตะลงบนก้นถ้วยแก้วสลัว ควันธูปเริ่มโชยกลิ่นหอมปนหลอน ฉันนั่งคุดคู้ กอดเข่าตัวเองแน่น สวดมนต์ทุกบทที่นึกได้ในใจ
"นะโม ตัสสะ... สัมมาสัมพุทโธ... โอ๊ย ผีสางนางไม้ห้ามม
