@ห้องพยาบาล
"โครม!"
พี่อัคคีใช้เท้าถีบประตูห้องพยาบาลเปิดออกแล้วพาร่างของฉันไปวางลงบนเตียงผู้ป่วยอย่างเบามือที่สุด ทันทีที่แผ่นหลังของฉันแตะเบาะ เขาก็รีบหันไปคว้าประคบน้ำแข็งจากมือพี่ยิวที่เพิ่งวิ่งตามเข้ามาติดๆ
"เอามานี่!"
พี่อัคคีกระชากถุงน้ำแข็งไป แล้วทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียงข้างๆ ฉัน มือหนาประคองใบหน้ากลมมนของฉันให้แหงนขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะบรรจงวางประคบน้ำแข็งลงบนดั้งจมูกของฉันอย่างระมัดระวัง แต่ทว่า... เลือดกำเดาเจ้ากรรมมันก็ยังคงไหลซึมทะลุกระดาษทิชชู่ออกมาไม่หยุด
"เชี้ย... ทำไมมันยังไม่หยุดไหลวะ"
พี่อัคคีสบถพึมพำ ใบหน้าคมเคร่งเครียดจนคิ้วขมวดผูกกันเป็นปม มือหนาขยับเปลี่ยนกระดาษทิชชู่อันใหม่ให้ฉันอย่างลนลาน ปากก็เริ่มบ่นพึมพำไม่หยุด
"บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าดื้อ! บอกตั้งแต่อยู่กรุงเทพฯ แล้วว่าถ้าเหนื่อยก็อย่ามาซ่าข้ามถิ่น คิดว่าตัวเองเป็นหมอแล้วจะมีภูมิต้านทานความร้อนรึไง? ตัวแค่น
