@เช้าวันต่อมา
แสงแดดแผดเผาลงมายังลานกว้างของโรงเรียนเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือฉัน มาเบลคนเดิม ถูกอัปเกรดสถานะจากอาสาสมัครผู้ตรากตรำ กลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำค่ายที่ห้ามแตะต้อง ห้ามยกของหนัก และห้ามนั่นห้ามนี่ไปหมด มาค่ายสองวัน สร้างวีรกรรมเอาไว้สองอย่าง วันแรกเลือดกำเดาพุ่งจนทำคนแตกตื่น วันที่สองกินเผ็ดจนเกือบได้ไปทัวร์นรก หลังจากที่เมื่อวานโดนหามส่งอนามัย เช้านี้ฉันโดนปล่อยตัวกลับค่ายพร้อมยาเคลือบกระเพาะถุงเบ้อเร่อ ร่างกายฟื้นฟูไปประมาณแปดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่อินเนอร์ความแรดแก่นเซี้ยวฟื้นฟูทะลุร้อยสิบเปอร์เซ็นต์ไปเรียบร้อยแล้ว
"อีเบล มึงอยู่นิ่ง ๆ เลยนะ พี่อัคคีสั่งไว้ ว่าห้ามมึงไปยืนทาสีกลางแดด หรือไปขนอิฐช่วยพวกพี่วิศวะเด็ดขาด หน้าที่มึงตอนนี้คือเด็กเสิร์ฟน้ำค่ะ เชื่อฟังผัวในอนาคตของมึงด้วยนะคะ"
จีจี้ตะโกนสั่งพลางชี้นิ้วคาดโทษขณะที่ตัวเองกำลังง่วนอยู่กับการผสมปูน
"รู้แล้วค่าคุณแม่ กูก
