I don't know why I didn't feel any fear against Goran. Thou he surprised me and startled me when he picked his long wooden weapon. As I walk my way out of the village ground, a pair of eyes stares at me. It was an very intense kind of gaze. As if someone is eyeing me from the surface down to my soul.
Napalingon ako pabalik at doon ko nakita si Goran na nagtatago sa likod ng makakapal na mga halaman. Nanatili sa akin ang kaniyang titig kaya ay ganoon din ang aking ginawa. Nang may matanto ay mabilis akong naglakad pabalik sa kaniyang kinaroroonan. Kung kanina ay umaatras pa siya, ngayon ay hindi na. Kaya naman ay napangiti ako.
"Uhm, may gusto ka bang kainin? Dadalhin ko sa iyo bukas," oprese ko sa kaniya.
"Babalik ka ba rito ng may...kasama?" tanong niya.
Umiling naman ako agad. "Hindi
