“MONIQUE HARRIET ARTELLANO POV”
NAPATINGIN naman ako sa bus na kakarating lang, tuwang tuwa ako dahil ngayon ko na din makakasama ang pamilya ko mas lalo pa akong natuwa dahil makakasama ko din ng matagal ang anak ko.
“Masakit pa ba ang katawan mo wife?” tanong naman sakin ni Benjamin, kunot noo ko naman siyang tiningnan at inisip ang nangyayari samin noong gabing iyon.
“FLASHBACK”.
“úgh, sige pa” ungól ko ng bilisan niya ang kaniyang pag labas pasok sa pagka babae ko. Naka sampo na kami at nanngangalay na ang katawan ko ng labasan na kami ng sabay ay nakahiga na ito sa taas ko na parang lantang gulay, hindi na din ako naka galaw pa dahil wala na akong lakas.
“Wife...” wika niya ng hugotin niya ang kahabaan niya sa pagka babae ko.
“Ayos ka lang ba?” tanong nito sakin at hinalikan nam
