“MONIQUE HARRIET ARTELLANO POV ”
NAPASANDAL naman ako sa upuan ng matapos ko na ang lahat ng pagkain na kinuha ko.
“Salamat sa pagkain” nakangiti ko namang wika habang nakatitig kay Benjamin. Ngumiti naman siya pabalik sakin at agad naman siyang tumayo.
“Let’s walk outside” kunot noo naman akong nakatitig dito dahil hindi ko agad naintindihan ang sinabi niya. Lumapit naman siya sakin at agad naman niya akong pinatayo.
Nag patangay na lamang ako sakaniya at hindi na ako nag salita pa, lumabas naman kaagad kami nabigla naman ako at napayakap sa sarili ko ng bigla akong salubungin ng malamig na hangin.
“Lamig” reklamo ko naman, nabigla naman ako ng hubarin niya ang coat na suot suot niya agad naman niya itong ipinatong sa balikat ko.
“Salamat” nakangiti ko namang sambit. Tumango naman
