My Girl is Nasty (Nasty Series #3)

Chapter 9

Neun

My rebellion started. I never had curfew but after quite sometime my mom and I are fighting.

"Blanca, anong oras na? Nagiging lakwatsera ka na! Alas dose na ng madaling araw." Bungad ni mommy sa akin.

Yes, today was the worst. Kung lakwatsa ang tawag sa ginawa ko, e 'di lakwatsa pero sa totoo lang, na kina Rafaela lang ako dahil inaya niya kaming doon kumain ni Winona at mag-aral na rin.

Hinatid kami ng daddy ni Rafa. Ang alam nila ay humingi ako ng permiso. Yes, Winona did. But I didn't. Tamang tama rin na wala si kuya Levi dahil sa isang school activity.

"I'm sorry, mommy. Hindi ko po namalayan ang oras." Sabi ko lang.

"Anong hindi? Imposible, anak. Imposibleng hindi mo namalayan."

Naroon pa rin ang pagiging mahina ng boses niya. Para kang hinihele pero kita sa mukha niya ang pagkairita sa ginawa ko.

Pagod ang kaniyang mukha. Tila pagod na pagod na sa ganito naming sitwasyon.

"Talagang hindi ko namalayan. Tsaka hindi naman po ako nagpunta kung saan-saan. Nag-aaral po ako ng maayos," pangangatwiran ko kahit na hindi naman ito ang punu't dulo.

"Hindi iyon sa kung nag-aaral ka ng maayos, Blanca. For goodness's sake, madaling araw na. Kanina pa ako baliw baliw dito sa kakaisip. I can't call for a blotter because it's not yet 24 hours. I can't even call Levi because I don't want to disturb him." Nakita ko ang pagkinang ng kaniyang mga mata. Puno rin ng pag-aalala ito. Para akong sinaksak sa puso. "Y-you see, if it's about what I am trying to push to you lately. I will stop... hindi ko kaya ang nakikita kang ganito. I'm sorry for pressuring you."

Tuluyan na siyang umiyak. She collapsed in the sofa and cried again there. Nakatayo lang ako at tumitingala sa kisame dahil sa nagbabadya na ring luha. It hurts to see her like this. Napakasama kong anak. Anong klaseng anak ang nagpapaiyak ng ganito sa sariling ina? Wala akong kwentang anak kung gano'n. Kaya lang, I'm not happy.

Hindi rin ako masaya sa gusto niyang mangyari. Hindi ko gusto ang umalis dito. Eventually, aalis kami. Dadalhin niya ako sa asawa niya. Iiwan namin si kuya Levi. I'd rather stay here than try to live with that man.

Iyak niya at pagsinghot ng ilong ang naging ingay sa gitna namin.

Wala na siyang nasabi matapos niyang humingi ng tawad. Hindi naman kailangan kaya lang hindi ko rin talaga kaya na nahihirapan siya. Ilang araw ko rin itong pinag-isipan.

Unti-unting tumitigil ang pag-iyak mommy. May mga luha pa pero walang boses na lumalabas sa bibig niya. Silenced stretched between us... throughout the unit. Para bang walang nakatira rito.

I parted my lips, at first, my words failed me. Then I gathered all my strength.

"Mommy, if you want to live with him. Then go..." I said.

Her lips parted. As if she was shock.

"Just leave me here with kuya Levi."

That shocked her more. Kumurap-kurap siya. Hindi niya pa naaalis ang mga natutuyong luha sa mga pisngi niya.

"H-how can you say that? Hindi kita iiwan dito."

Mommy still loves him. I want to end her misery. She must've been devastated because of me. I want to end this war. Ayaw ko nang saktan pa si mommy.

"I'm going to be fine here. I'm safest with him." Sagot ko.

"N-no..." ngunit ramdam ko ang pag-aalinlangan.

"Would you rather pressure me then, mommy? Hindi mo ba ako talaga bibigyan ng panahon at talagang isasama mo ako agad?"

"You will learn eventually." She said.

"He isn't like kuya Levi. Walang atraso sa akin si kuya noon. Instead, he already protected me when I was younger. Magaan po na ang loob ko sa kaniya. And besides, he's gay."

Kuya Levi is more of a family to me now. Mas gusto kong sumama sa kaniya kay sa sariling kadugo. Tinikom ni mommy ang kaniyang labi.

He is better than... my father.

Silenced stretched again. Mommy is thinking about it carefully. But it feels like there's a white flag between us.

Sa ilang araw at linggong pagtatalo namin ni mommy tungkol sa walang katapusang issue ay pumayag siyang maiwan ako sa pangangalaga ni kuya Levi. Not that I needed so much attention and care. I just can't live with my father.

"But I have rules, Blanca."

I deeply have low tolerance for bullshits but alright, I'm going with my mother's terms. I love her and I think I will able to do it.

"I will pick you up every Sunday, 8 sharp. Magsisimba tayo." I felt a sudden chill. That means... "I will not yet let your father join us. Gusto kong dahan-dahanin ito para sa 'yo at sa pamilya, Blanca."

I agreed. This is what we agreed.

"You will report to me everyday. Text or definitely give me a call. I want to know everything. Levi will keep his eyes on you. But please, don't be a headache to him. Nag-aaral siya ng mabuti."

And I'm not?

Calm down, B. Don't be disheartened.

Mommy and I exchanged glances.

"Alright mommy. I'll be a good girl, I promise."

"I'll be visiting you both time to time. Levi..." mommy glanced to kuya. They're exchanging meaningful look.

"I'll take care of her, Tita. Please visit us time to time."

Papalit palit ang tingin ko sa kanilang dalawa. Naisip ko, makakabisita nga si mommy ng madalas dahil malapit na ang bakasyon. I will not miss her long. We'll meet time to time as well. It should do the trick.

I'm happy. Okay na kami ni mommy. Sana lang ay maging masaya siya. Kapag naulit ang asawa niya sa kaniyang ginawa dati. Mawawalan talaga siya ng posisyon sa gobyerno. I'll make sure of it.

Days passed. Wala na akong pinoproblema. Mommy said she's fine. Lagi niyang kinikwento na inaalagaan siya ng asawa niya. Alam kong kinukumbinsi niya lang ako ng paunti-unti kaya hinahayaan ko lang. Mukha namang masaya siya kaya masaya na rin ako para sa kaniya.

Days passed as well. Mukhang naglilipana ang mga manliligaw. It's not like I'm thirsty but I don't know if this is normal. Mommy said, noong kabataan nila hindi sila, maingat sila sa mga lalaki dahil tradisyonal ang lola at lolo ko. Hindi tulad ngayon, ligaw dito at ligaw doon. They jump from girls to girls. There's no big deal if they're basted.

"The first time I saw you, I fell immediately." Sabi ni Owen, isang Senior High student.

Ngumisi ako. Really? Ang ganda ko naman masyado. Well, sige, pwede na. I know Owen James Madriaga. He's well known for being a basketball player. May hitsura naman pero wala akong mahanap na kinang sa mga mata niya.

"Me too. I think I'm falling..." kumikinang kong sagot.

Namula ang kaniyang pisngi.

Ang cute. Too bad, paglalaruan lang kita.

"So, pwede ka bang ligawan?" Tanong niya.

Umakto ako na parang nagulat sa sinabi niya. If Winona sees this, masusuka 'yon. At kapag si Rafaela naman, papalakpakan ako ng babaeng 'yon. Best actress ka talaga, B.

Hawak-hawak ko ang puso ko. Nagpapacute sa kaniya. Nasa likod kami ng isang walang laman na classroom. Lunch break kaya halos lahat ay nasa cafeteria.

"Bakit ka manliligaw? Ang bilis mo naman."

"Aren't we feeling the same? Gusto mo ako. Gano'n din."

Ngumisi ako, "I'm sorry. Hindi mo yata nagets. I'm falling to somebody else."

Sorry, Owen. Mas mahalaga ngayon ang posibleng panliligaw sa akin ng isang Rafael de Guzman, Rafaela's brother.

Iniwan ko siyang tulala. Marunong din naman akong tumanggi. Hindi naman ako super uhaw. Ang ibang naging 'boyfriend' ko ay hanggang texts lang. Sa text lang din naghihiwalay.

Yung iba kasi laging nagpapansin sa akin sa school. Dumadaan sa classroom. Hinahatiran ako ng snacks. Muntikan na akong mahuli na nagto-two timing. Mabuti nalang at nahiwalayan ko agad ang isa para hindi magduda ang isa.

That's my easiest way actually. Si kuya Levi kasi, lagi akong pinapangaralan sa mga ganiyan. Bata pa raw. Bawal at kung anu-ano pa.

Me:

Busy ka? <3

Me:

Text ka naman.

Ilang sandali lang ay nagreply ito.

Rafael:

Still at the shoot. Can I see you later?

Napapikit ako sa reply niya. Pigil na pigil sa harap ng nagtuturo na teacher. Naramdaman ko ang pagsipa ni Winona sa paa ng inuupuan ko. Pagkalingon ko ay nakataas ang kaniyang kilay sa akin.

"Focus. Mamaya na ang landi." She mouthed.

Panira ka talaga ng moment babae ka! Palibhasa wala kang Rafael de Guzman. Actually, hindi naman siya nanliligaw talaga. Nagtitext lang kami. He asked for my number. Saan ba 'yon patungo, hindi ba sa panliligaw?

I'm sure hindi na ako pakikialaman ni kuya Levi nito. Hello! The rising actor, Rafael de Guzman na ang may gusto sa akin. Lalaban pa siya? More likely magiging masaya pa siya sa akin. Nakasungkit ako ng napakagwapo, sikat, mayaman at napakahot na lalaki.

I will proudly tell him kapag kami na.

Me:

Baka makita tayo ni Rafa. :(

Binaba ko ang phone. Naging abala ako sa surprise quiz ni Ma'am Lopez. Hindi man ako ang pinakamatalino, nor studious, may stock knowledge naman ako. For me, importante 'yon. I learned to study in advance to gain knowledge. Talagang inayos ko ang study schedule ko hindi gaya ng dati, hirap akong mag-aral.

After the quiz, Ma'am Lopez left. It means, it's lunch break.

Rafael:

Don't worry about it.

Rafael:

Please reply.

Rafael:

Ikaw naman ang busy.

Halos sambunutan ko ang sarili. Is this his true form? Clingy and still very hot? Naka-jackpot ka, Blanca!

"Hoy bruhita! Nabaliw ka na diyan!" Kinurot ni Rafaela ang beywang ko ng mahina.

"Hindi naman, sis-in-law." Ngumisi ako.

Tinaasan ako ng kilay ni Rafaela. Si Winona naman ay tumatawa na parang baliw na rin. Nagkibit balikat ako. Hangga't hindi pa kami super official ni Rafael, quiet na muna ako.

"Ambisyosa." Ani Winona.

"Malaki ang boobs!" Sagot ko.

"At least may boobs." Ngumiwi siya.

Hindi nila ako pinansin. Alam naman nilang patay na patay ako kay Rafael. Well, Winona is a fan too, but very lowkey. Neutral siya kapag wala, pero kapag nandiyan halos halikan na sa kabaliwan.

Dumiretso na kami sa maingay na canteen. Hindi ako nakapagbaon ngayon dahil nagmamadali kami ni kuya Levi. Gano'n din siya halos hindi na kumain dahil mahuhuli na sa school. Sandwich lang ang binigay niya sa akin kaya kinain ko na noong recess time. Bumili ako ng kanin at ulam. Si Winona at Rafaela ay kumakain na pagbalik ko.

"Talagang naghintay kayo sa akin, a?" Hindi talaga ako hinintay ng dalawa. Kainis.

"Gutom na kami. Hindi namin kasalanan na wala kang baon." Si Winona na ngumunguya.

Manners.

Halos kaming lahat wala 'yon.

Hindi na ako nakipag-away ay kumain na rin.

Rafael:

Eat your lunch.

My pursed my lips to stop myself from giggling. Tigilan mo muna ang landi, Blanca. Nasa harap ka ng pagkain.

"Aww. Ang sweet ni kuya." Banggit ni Rafa.

Tinaas niya ang phone at pinakita sa amin ang text niya.

Kuya Rafael:

Please eat your lunch, baby.

"Naku! Sana may kuya akong ganiyan." Ani Winona, inggit na inggit.

It will be weird if her kuya-in-law will text her like that. Gusto ko ring ipagyabang ang text sa akin ni Rafael pero hindi nila alam na nagti-text kami. Ang haba no'ng kay Rafa, a. May 'please' at may 'baby'.

Blanca! Blanca! You're whipped. Ang sweet na nga na concern siya sa 'yo. Tsaka hello, kapatid niya 'yan. Huwag kang OA, please. Makuntento ka.

"Ikaw nalang magtext sa bayaw mo." Ani Rafa.

Nandilim ang hitsura ni Winona. Napalitan ng pagkairita ang mukha niya. "Ew! Excuse me lang, ha! Bakit ako magtitext doon?"

Defensive stance. Tumaas ang kilay ko sa kaibigan. Bakit ka galit? Sinasabi lang naman ni Rafa. Nanliit ang mata ko.

Ridiculous, Blanca. Kung ano man ang naiisip at nababasa ng utak mo sa reaksyon niya, think again, may boyfriend si Winona.

Buong araw kaming nagtitext ni Rafael. Mag-iisang buwan na yata kaming ganito. Medyo naging madalang lang no'ng nagtatalo kami ni mommy. Busy din siya kaya hindi ko siya laging kinukulit.

Masaya na ako kapag nakakapagtext siya kahit isa sa isang araw.

Rafaela and Winona went home. Hindi alam ni Rafaela na magkikita kami ng kaniyang kuya. Excited na excited ako. Hindi ko alam kung bakit ko ito nililihim kay Rafa pero mas gusto kong pribado kung nakikita si Rafael. Pinagdadamot ko yata siya sa kapatid niya. Well, I want all his time for me.

Rafa, ako ang magiging evil sister-in-law mo kapag nagkatuluyan kami. I giggled to the thought.

Sumakay ako ng jeep patungo sa isang exclusive na restaurant kung saan namin napagkasunduang magkita ni Rafael. Ang rason kung bakit pinauna ko sila Win at Rafa dahil ayaw kong malaman nilang may lakad ako. Lagi na akong nagdadala ng dress at sandal simula noong inaaya ako ni Rafael kumain sa labas.

Nagbihis ako sa school nang makaalis ang dalawa. Iniwan ko sa locker ko ang iba kong books at notebooks. My sling bag doesn't seem like a kid's bag so hindi ako mapaghahalataang estudyante. Ang laman lang sa loob ay isang libro na may assignment at suot kong uniporme.

Pagkapasok ko sa restaurant, nadatnan kong may nagpapicture kay Rafael na waitress. Not professional. Why don't you finish your work? I raised my eyebrow while hurrying myself going to him.

Napansin agad ako ni Rafael. He smiled genuinely...

"Hi..."

Pinilit kong h'wag magpahalata na kinikilig. "Hello..."

"Oh, girlfriend ni Rafael?" May bulung-bulungan sa tabi.

Hindi punuan ang restaurant but surely most of the people dining here know Rafael.

"No. Hindi ata. Baka sister... Rafaela?"

"Hindi 'no. Mas maganda si Rafaela." f**k you! Ilang beses ko nang narinig 'yan tuwing lumalabas kami ni Rafael.

I'll admit, mas maganda nga si Rafaela but you fuckers don't need to compare. Kainis!

"Baka pinsan. Masyado pang bata. Sosyal, a. Sa ganitong restaurant dinadala. Sana ako rin."

In the end, napagkakamalan akong pinsan o kaya si Rafaela. Alinman sa dalawa, wala na akong pakialam.

"Don't mind them." Sabi ni Rafael.

We immediately ordered. As he was checking something on his phone, I secretly checked mine.

I texted kuya Levi na kasama ko sina Rafaela at ihahatid ako ni Rafaela pag-uwi. Yes, I lied. Alangan naman biglain ko si kuya Levi. Tsaka ko na sasabihin kapag kami na ni Rafael.

Me:

I'm with Rafaela and Win. Ihahatid daw ako ng kuya niya :)

No reply. He must be busy, huh?

Umangat ang tingin ko kay Rafael. Tinaas niya ang kilay sa akin.

Oh no! No! I'm not cheating on you Rafael. Nagkakamali ka at wala ka dapag ipagselos, wala akong ibang lalaki. ASSUMING MO, B!

"It's my brother." Kahit hindi naman niya tinanong.

"Sabi ni Rafaela, he's not a real brother." Aniya.

Lumunok ako. "He's a childhood friend. Nang namatay ang mommy niya, kinupkop siya ni mommy."

Suddenly, I felt a lump in my throat. Kapag talaga nakaraan ang pag-uusapan, hindi na ako kumportable. Calm down, Blanca, he just asked. He want to know about you. Gano'n dapat 'yon.

Pero bakit hindi ko pa kaya? Gusto ko munang iwasan. Baka lubayan niya ako kapag nalaman niya ang nakaraan ko, ang pamilya ko, ang trahedya.

"Mabuti at may kuya ka nang pumuprotekta sa 'yo." He smiled.

Tumango ako. Wala na akong maidugtong. Naku, Rafael! I can't introduce my brother to you yet. Ang hot mo pa naman. Maglalaway 'yon sa 'yo.

I'm sorry kuya Levi, he's mine. Hanap ka nalang diyan sa UP.

I felt my phone beep. Kasabay din ang pagdating ng pagkaing order.

Kuya Levi:

Liar. Where are you?

Nanlaki ang mata ko. What's the meaning of this?

Me:

What do you mean?

Mabilis akong nagtipa ng text sa mga kaibigan.

Me:

May number ba ang kuya ko sainyo?

-gm-

Nagsimula na kaming kumain. Kinabahan ako bigla. Masarap ang pagkain pero hindi ko agad naenjoy. Ni hindi ako natakam. Iniisip kong paano nalaman ni kuya na nagsisinungaling ako. Better think of an alibi, Blanca. Baka isumbong ako kay mommy.

My phone vibrated. Palihim kong sinilip...

Kuya Levi:

I saw your friends. Wala ka. Nasaan ka ba?

Shit! I have to lie more. Sumakay sila ng taxi ng sabay. Saan kaya niya nakita?

Rafaela:

Saw your kuya. Nagtanong kung nasaan ka.

Winona:

We saw him. With a girl. Gf niya?

Walang ni isang sumagot sa tanong ko.

Rafael is enjoying his Cabernet Sauvignon habang ako ay mahihimatay na sa kaba. Manners, Blanca. Kumain ka na muna diyan.

Kumain ako kahit na nawawalan na ako ng gana. Rafael is asking personal questions and I answered him wholeheartedly. Tumatawa rin kami sa mga hirit niyang biro. But at the back of my head, I'm freaking dead.

The waiter removed our dessert plate. Sinalinan ang glass ko ng water. Rafael stopped drinking wine. Nagmamaneho siya kaya hindi pwedeng malasing.

I excused for a powder break.

Mabilis kong tinawagan si Rafaela. At salamat naman at sumagot agad.

"Uy, bakit? Nasaan ka ba?" Bungad nito.

"Anong sabi mo kay kuya. Nagtanong ba siya? Sinong kasama? Sabi ni Win, babae daw?" I'd understand actually, gay friends are women.

"Daming tanong, a. Guilty?" I sensed her teasing tone.

"I'm just around. May nag-aya sa akin ng dinner." YOUR FREAKING BROTHER!

"Nagtanong siya kung saan ka. Bumaba kami ni Win sa isang mall. Naisip naming mag-Starbucks. We saw him there. Sa Makati! Ang layo ng inabot ng kuya mo, a. Ganda pa ng babae." Hindi na nagtutugma ang mga tanong at mga sagot namin.

I panicked. Damn, I'm screwed.

"A-anong sabi mo?"

"Sabi namin nasa school ka pa. 'Yon lang. Umalis na kami..." aniya.

Okay calm down, Blanca. You can make something out of that. Kailangan mong makagawa ng alibi.

"Okay fine, then. Thank you." I said. Kumakalma na ng kaunti.

"Where are you? May ka date ka 'no? Hindi alam ng kuya mo? You lied?" Akusa niya.

Kung paano niya natugma ay hindi ko alam bakit.

"Basta, Rafa. Sige na! Thank you..." at binaba ang tawag.

A missed call from kuya Levi appeared in my phone.

Winona:

Hoy!

Me:

Hoy! Ka rin.

Kuya Levi:

Where are you? Bakit hindi ka makareply?

Bakla ka! May kasama ka raw'ng magandang babae sa mall. Paano ka nakarating ng Makati kung nasa QC ang paaralan mo?

Kuya Levi:

Blanca!

Me:

Na kina Rafaela nga ako. Sumunod ako sa kanila. Nauna lang silang umalis dahil gusto nilang mag-Starbucks. I have something to finish.

Slr :)

Pwede na 'yan, B. Nakahinga ako ng malalim at bumalik din kalaunan. Rafael is all smile on me. Ngumiti ako. Hindi nagpapahalata.

"Thank you sa dinner, Rafael." Mahina kong sabi.

Umiinit ang pisngi ko. Sa lahat ng manliligaw ko o mga lalaki ko, siya palang ang nagdala sa akin na mamahaling restaurant. Kaya naman kilig na kilig ako.

"You're welcome." Ngumiti si Rafael.

Halos mahimatay ako sa ngiti niya. Grabe! Hindi ko ito inaasahan.

"Next time, I will treat you and the girls." He meant his sister and Win.

Jusko kahit huwag na. Ako nalang forever, Rafael.

Tumango ako.

"Let's talk about my sister..." he started.

Summer break, I'm advancing to 7th Grade. I'm feeling more changes in my body. I'm growing. Nagpi-form na ang baywang ko. Medyo lumalaki na ang dibdib. I'm at the shower room looking at myself naked. It's satisfying. Gusto ko nang ikwento kina Win at Rafa.

Speaking of growing, my armpits hair and pubic hair are blooming as well.

The big mirror in front of me is just reflecting the half of my body. I'm kinda having fun watching myself naked. I posed like a model, yung mga nagkahubad tapos tinatakpan ang boobs gamit ang mga kamay. I pout my lips and raised my brow to copy a very popular model who poses naked in a magazine.

"Oh! Ah!" I tried different poses and it's making me happy.

I'm imagining the photographer instructing the model to move and poses more.

"Yes, perfect!" Mimicking an invisible photographer.

"More pose, Blanca."

"Yes, sexy... part your legs... show more of your boobs," I continued.

Tuwang-tuwa ako sa ginagawa nang biglang bumukas ang pinto. Pumasok si kuya Levi at biglang natigilan.

Gano'n din ako. I'm in the middle of raising both of my hands leaving my boobs hanging. Napawi ang ngiti ko at nanlalaki ang mata. Gano'n din siya.

"Jesus, Blanca!" Naibulalas niya.

Dali dali siyang lumabas at sinara ang pinto.

Did he just see me posed like an idiot naked? I covered my body even though it's useless. Snap! I forgot to lock the door.

"W-why didn't you lock the door?" Sigaw ni kuya sa labas.

"Why didn't you knock first?" Sigaw ko rin pabalik. I felt my face burning.

I look at myself in the mirror, my face is red. He saw me naked. He saw me completely naked.

Blanca Nemesis! You nasty, girl.