เสน่ห์ร้ายเจ้านายสุดที่รัก

ผมหวงคุณ

ตอนที่ 8

ผมหวงคุณ

ช่อลดา กลับถึงเพนท์เฮ้าส์เกือบห้าทุ่ม หญิงสาวประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไป แล้วพบร่างหนาของเลขาหนุ่มที่ใส่แค่กางเกงขาสั้นตัวเดียวนั่งเล่นเกมส์อยู่ในห้อง เรือนร่างท่อนบนที่เปลือยเปล่าเต็มไปด้วยรอยสักและมวลเนื้อแน่นเครียด จนเธอต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก

ผู้ชายอะไร!! ขนาดถอดเสื้อนั่งเล่นเกมส์เฉยๆ ยังดูดี

"กลับมาแล้วหรอครับ?"

ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นมามอง

"อืม"

ช่อลดา วางรองเท้าไว้ที่ชั้นวางแล้วเดินเข้ามาใกล้ "ฉันเห็นนายไปดินเนอร์กับสาวด้วย บังเอิญจังไม่คิดว่าจะไปร้านเดียวกัน แต่ไม่อยากเข้าไปทัก เกรงจะเป็นการรบกวน"

"อ้าวเหรอครับ?"

ภูริช แสร้งทำหน้าประหลาดใจ "ว้า!! ถ้ารู้ว่าบอสไปดูตัวร้านนั้น จะเข้าไปแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเลยนะเนี่ย!"

ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยกระตุกไหว ขณะจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่ยิ้มกว้างสว่างเจิดจ้าจนเห็นลักยิ้มตรงแก้มบุ๋ม

"ฉันนึกว่าเธอตามไปเฝ้าฉันซะอีก!"

ชั่วขณะเธอคิดแบบนั้น แต่เมื่อเห็นว่าเขาคุยกับผู้หญิงสวยน่ารักคนนั้นอย่างสนิทสนม ก็คาดว่าคงจะเป็นแค่เหตุบังเอิญเท่านั้น

"แล้วบอสคิดว่าไงล่ะ?"

ภูริช จ้องลึกไปดวงตาของเธอ

ก็ใช่!! เขาไปเฝ้าเธอ

และแค่บังเอิญเพื่อนเก่าเดินมาเจอ เพื่อนก็เลยขอนั่งโต๊ะเดียวกันกับเขา ก็เท่านั้น!

"แล้วทำไมไม่ชวนกันไปต่อล่ะ จะกลับมานั่งเหงาๆ เล่นเกมส์ที่ห้องฉันทำไม"

เธอเดินผ่านเขาเพื่อจะเข้าห้องน้ำ ขณะที่ร่างสูงเหยียดกายลุกขึ้นแล้วเดินตามเข้ามาด้วย

"คุณอยากให้เป็นแบบนั้นจริงเหรอครับ?"

"แล้วทำไมต้องอยากหรือไม่อยาก บอกแล้วไงถ้านายเจอคนที่ใช่ ความสัมพันธ์ของเราก็ต้องจบลง เพราะยังไงฉันก็ต้องแต่งงานกับคนที่เตี่ยเลือกให้อยู่แล้ว"

เธอหันหลังให้เขาขณะปลดตุ้มหูออก ร่างหนาเดินมาประชิดด้านหลังเอื้อมมือควานหาซิปก่อนจะรูดลง

"คุณกำลังพูดให้ผมโกรธนะ!"

คนที่ใช่!

ก็ยืนอยู่ตรงหน้าเขานี่ไงละ

"จะต้องโกรธอะไรล่ะ! ออกไปก่อนได้ไหมฉันจะอาบน้ำ"

เธอโบกมือไล่ แต่ภูริชโอบเอวเธอไว้แน่นขณะถอดเสื้อผ้าให้เธออย่างใจเย็น

"ผมจะช่วยอาบ วันนี้คุณเหนื่อยเรื่องงานมาทั้งวันแล้ว ไหนจะต้องไปนั่งปั้นหน้ากับไอ้หมอนั่นอีก"

ชุดเดรสของเธอถูกรูดลงไปกองตรงปลายเท้าอย่างรวดเร็ว ช่อลดายกมือขึ้นปัดป้องตัวเองโดยสัญชาตญาณ

"เขาชื่อธเนศ"

คิ้วหนาของภูริชกระตุกขึ้น ก่อนจะจับมือเธอที่ยกปิดตัวเองออก "ผมรู้แล้วว่าชื่อธเนศ!!"

เขาไปสืบข้อมูลมาแล้ว และรู้ด้วยว่าไอ้หมอนั่นมีแฟนแล้วแต่เหมือนตอนนี้กำลังจะมีปัญหากับแฟน

"นี่!! อย่าบอกนะว่าเธอตั้งใจไปร้านนั้น"

ตอนแรกช่อลดาก็อยากจะคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ เพราะเห็นเลขาหนุ่มไปร้านนั้นกับผู้หญิงคนอื่น

แต่ตอนนี้เธอชักไม่แน่ใจแล้ว!!

"ใช่ผมไปเฝ้าคุณ! ผมหวงคุณ! ไม่ชอบให้คุณไปนั่งโปรยยิ้ม และให้ใครถูกเนื้อต้องตัวแบบนั้น"

ท่าทีของเขาที่แสดงออกมา ทำให้ช่อลดารู้สึกประหวั่นใจ

"ไม่เอาน่าภู! เราตกลงและคุยกันเรื่องนี้แล้วนะ! ทีเธอยังไปกับสาวอื่นเลย ฉันไม่เห็นจะว่าอะไร"

"อ้อ! คุณเองก็ตั้งใจมองผมอยู่! ถ้าคุณสังเกตดีๆ ก็จะเห็นว่าเขานั่งอยู่กับผมแค่แป๊บเดียว แจงเป็นเพื่อนผมไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น ..สบายใจได้เลยครับที่รัก"

"อ๊ะ จะทำอะไร?"

เธอตระหนกเล็กน้อยเมื่อเขาช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มก่อนจะวางไว้ในอ่าง

"ผมจะอาบน้ำให้ คุณจะได้สบายตัว ผมอยากทำให้คุณสบายใจที่สุดทุกเรื่อง และผมไม่มีใคร ก็บอกแล้วไงผมมีแค่คุณคนเดียว"

"ภู!! ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ เราไม่ได้เป็นอะไรกันซะหน่อย"

ดวงตาของภูริชดำมืดขึ้น

"แล้วที่เราเอากันอยู่ทุกวัน จะเรียกว่าอะไรล่ะครับที่รัก"

"ภู!! นายนี่มัน"

สองแก้มของเธอร้อนขึ้น ทว่าชายหนุ่มดันแผ่นหลังของเธอให้ติดกับขอบอ่าง ก่อนจะเอื้อมมือเปิด shower rain ให้กระแสน้ำอุ่นไหลจากข้างบนดั่งสายฝนอุ่นๆ กลางแดดจ้าที่กระทบผิวให้รู้สึกผ่อนคลาย

"บอกไว้ก่อนนะ ผมไม่ยอมให้ใครมาซ้ำรอยผมทั้งนั้น ถ้าคุณขืนยังดื้ออีก! เราได้มีเรื่องกันแน่ช่อลดา"

น้ำเสียงเขาเกรี้ยวกราด ขณะบีบสบู่เหลวชโลมยังผิวด้านหลังลูบไล้อย่างเบามือ แต่ช่อลดาก็รู้สึกได้ถึงความผ่าวร้อนที่ถ่ายเทมาจากเขา จนเธอรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง

แต่เธอก็เหนื่อยล้าจนกว่าที่จะต่อล้อต่อเถียงกับเขา หญิงสาวจึงเอนศีรษะไปด้านหลังพิงกับต้นแขนแข็งแรง แล้วหลับตาลง

"ไม่ยอมแล้วนายจะทำยังไง? นายจะกล้าคบกับฉันอย่างเปิดเผยอย่างนั้นเหรอ?"

เธอถามกลับโดยไม่คิดอะไร

ทว่าประกายบางอย่างปรากฏขึ้นในดวงตาคู่สีเข้มของภูริช

"ได้ไหมล่ะครับ? คบกับผมไหม? คบแบบจริงจัง ผมจะคอยดูแลคุณทุกเรื่อง ..เป็นแฟนกัน วางอนาคตร่วมกันเพื่อจะแต่งงานกัน"

เขาเอ่ยตามความต้องการของตัวเอง

คนในอ่างนิ่งเงียบไปสักพัก ก่อนจะหัวเราะออกมา

"พูดเล่นใช่ไหมเนี่ย!"

"ผมพูดจริงนะช่อลดา! คุณเป็นเมียผมแล้วนะ เราอยู่ด้วยกันเอากันทุกคืน ผมคงทนไม่ได้หรอกนะที่จะเห็นคุณไปเป็นของคนอื่น"

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ก็เปิดเผยความรู้สึกกับเธอตรงๆ ไปเลย

แต่ช่อลดาส่ายหน้า

"คุณไม่เชื่อผม?"

"ไม่รู้สิ'"

เธอผ่อนลมหายใจออกมา

"บางทีฉันก็คิดบางเรื่องในแง่ลบเหมือนกัน แม้ว่าฉันเองจะเป็นลูกคนโตของเตี่ย แต่ก็เป็นลูกผู้หญิงต่อให้ทุ่มเทและมีความสามารถแค่ไหนสุดท้ายคนที่ได้เป็นใหญ่ในองค์กรก็เป็นลูกชายอยู่ดี ผู้หญิงในครอบครัวคนจีนมีหน้าที่แค่เป็นช้างเท้าหลังเพื่อผลักดันผู้ชายให้เติบโต แม้ความจริงฉันจะโชคดีกว่าลูกสาวคนอื่นๆ ของเตี่ย แต่ก็ต้องอยู่ภายใต้ความต้องการของเตี่ยอยู่ดี"

ถึงแม้จะรู้ว่านั่นเป็นความปรารถนาดีของผู้ให้กำเนิด แต่เธอก็รู้สึกมาตลอดว่าชีวิตถูกตีกรอบเสมอมา

"ผมคิดว่าท่านเจ้าสัวมีเหตุผลพอ"

"เธอพูดยังกับสนิทและรู้จักเตี่ยฉันดีพอ"

ช่อลดาแค่นเสียงสูง "แต่ช่างเถอะฉันก็แค่บ่น ยังไงฉันก็รู้ดีว่าเตี่ยหวังดีกับลูกหลานทุกคนอยู่แล้ว"

"คุณเลือกได้นี่ช่อลดา คุณเป็นเจ้าของซีดีเอเยนซี่และมีอำนาจในการบริหารของกลุ่มเศวตสิริ หรือคุณรังเกียจที่จะคบกับผมที่เป็นพนักงานบริษัทธรรมดาที่เงินเดือนไม่กี่หมื่น"

บางทีเธออาจจะกังวลในจุดนี้ ซึ่งเป็นจุดสำคัญ

"ไม่หรอก น้องสาวต่างแม่ของฉันยังคบกับพนักงานบริษัทธรรมดาเงินเดือนน้อยกว่าเธออีก เตี่ยยังยอมรับเลย"

เธอหมายถึงสารินีซึ่งเป็นน้องสาวต่างแม่

"แต่เรื่องของเรามันเริ่มมาแบบนี้ และฉันก็มีความสุขที่เราได้คบกันในลักษณะนี้"

มันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องวางฟอร์มใส่กัน

และไม่จำเป็นต้องสร้างภาพอะไรทั้งนั้น

เธอรู้สึกสบายใจที่ได้คบกับเขาแบบนี้

ภูริช อึ้งไปสักพัก

"แล้วคุณอยากให้มันเป็นแค่นี้เหรอครับ?" น้ำเสียงเขาแหบพร่าขณะก้าวเข้าไปนั่งในอ่างกับเธอ

"ไม่รู้สิ! ฉันคิดว่านายไม่ได้ชอบฉันจริงๆ หรอก เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่เดือน แล้วเราก็แค่มีเซ็กซ์กันเท่านั้น"

คำพูดของเธอเหมือนจะไปกระตุ้นอารมณ์บางอย่างของเขาให้ครุกกรุ่น มือหนาสอดเริ่มคลึงเคล้นไปทั่วร่างอย่างย่ามใจ

"วันนี้คุณพูดไม่เข้าหูผมหลายอย่างเลยนะที่รัก"

เขาเริ่มหงุดหงิดใจ นิ้วยาวจึงกรีดยังรอยแยกกึ่งกลางกายสาว จนร่างบางบิดร่าน

"อร้ายย ภู!! ไหนบอกจะอาบน้ำให้ฉันไง"

มุมปากหยักยกยิ้มขึ้น

"ก็อาบน้ำไงครับ อาบทั้งน้ำในอ่างและน้ำจากผมเลยเป็นไง"

****************