ตอนที่ 14
ผู้ชายในสเปค
ภูริช พาเธอกลับมาที่เพนท์เฮ้าส์ เขาจัดยาและสั่งอาหารมาให้ จัดเสิร์ฟให้เธอถึงเตียง แทบจะไม่ให้เธอต้องหยิบจับอะไร จน ช่อลดา อดที่จะกลั้นขำไม่ได้
"ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกน่า ฉันแค่เป็นไข้ไม่ได้เป็นง่อยซะหน่อย"
"ก็ผมอยากดูแลคุณ ให้ผมดูแลดีกว่าทานข้าวก่อนครับแล้วค่อยกินยาจะได้พักผ่อน"
ช่อลดา เหลือบมองเมนูอาหารมีข้าวต้มกุ้ง และเป็ดตุ๋นร้านดังที่เธอชอบกับผลไม้สามสี่อย่างที่จัดวางไว้อย่างสวยงาม
"ขอบใจมากนะ พอดีฉันไม่ค่อยชินที่มีคนมาคอยดูแลแบบนี้ นั่งกินด้วยกันซิ"
"อะไรกัน?"
ภูริชหัวเราะ ขณะเลื่อนเก้าอี้มานั่งเพื่อจะทานตรงข้ามกับเธอ "คุณเป็นลูกสาวคนโตของเจ้าสัวฮ้ง ปกติจะต้องมีคนรับใช้และผู้ช่วยคอยดูแลอยู่ตลอดนี่นา
"ไม่หรอกน่า เตี่ยฉันลี้ยงลูกทุกคนมาแบบเคี่ยวมาก อีกอย่างฉันไปเรียนโรงเรียนประจำตั้งแต่จบมอปลาย และใช้ชีวิตแบบช่วยเหลือตัวเองมาตลอด ไม่ได้มีภาพลักษณ์หนูอะไรอย่
