ตอนที่ 15
ผู้ชายที่ทำให้ใจสั่น
"นายไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะอาบน้ำนอนละ"
ช่อลดา โบกมือไล่ด้วยไม่เชื่อในสิ่งที่ชายหนุ่มพูด
"ไม่ไป! คุณไม่สบายผมจะไปได้ยังไง? เรื่องของเพื่อนน่ะไว้วันหลังค่อยคุยก็ได้ อีกอย่างคุณเป็นไข้อย่างนี้ ไม่ต้องอาบน้ำหรอกครับเช็ดตัวก็พอแล้ว"
"อือๆ เดี๋ยวฉันจะเช็ดเอง"
"ผมเช็คให้ดีกว่า"
ภูริช ลุกขึ้นจัดการเก็บจานชามที่ทานเสร็จแล้วไปล้าง แล้วเดินกลับมาหาเธอพร้อมชามน้ำอุ่นและผ้าขนหนูผืนเล็ก
"บอกว่าฉันจะเช็ดเองไง!"
"ผมบอกจะเช็ดให้ไงครับ งอนอะไรอีก? คุณเองก็เหมือนเด็กไม่ต่างจากผมหรอก"
ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่าเธอไม่พอใจที่มีข้อความแบบนั้นเข้ามา ถึงปากเธอจะบอกอย่างนั้นแต่ทุกครั้งที่มีผู้หญิงมาวุ่นวายกับเขาแม้กระทั่งน้องฝึกงานที่ออฟฟิศเองก็ตาม เจ้านายคนสวยก็จะงอนเขาตลอด
"เด็กอะไร ฉันเป็นเจ้านายเธอนะภู! และฉันอายุมากกว่าเธอตั้งห้าปี"
"อายุเยอะกว่าแล้วไงครับ? ยังไงผมก็เป็นผัวคุณ
