STRMH2 :The Truth Must Be Revealed

Capitulum 19

(Empress Charlene Gail's POV)

"Good morning hubby." Pag labas ko ng pinto ng kwarto ay si agad ang bumungad saakin. Naka upo ito sa sala tapos ay nakatalikod. At mukhang malalim ang iniisip kaya hindi nito ako narinig.

Lumapit ako dito at niyakap ko ito sa likod. Pag tapos ay bumulong.

"Are you okay hubby?" Nag aalalang tanong ko dito.

kinalas nito ang pag kakayakap saakin. At pag tapos ay humarap.

"Si Christine ay nawawala tell me Charlene na sayo ba si christine?" seryosong tanong nito.

Agad naman akong nagulat at nasaktan sa sinabi niya. Unang una nasasaktan ako dahil wala naman talaga saakin si Christine. Pero sa tono ng pananalita niya ay nghuhusga siya.

"Wala siya saakin hubby." Naiinis kong sabi dito.

"Kung wala siya sayo.! asan siya bakit nawawala siya. Ikaw lang ang may galit sa kaniya diba!" Mapang husga niyang sabi.

Tinignan ko siya ng tingin na di makapaniwala sa sinasabi niya.

"I can't believe you Mafi na kaya mo kong pag bintangan. wala saakin si Christine. At kung nasakin siya alam mo sana yun." Sabay lakad papunta sa kwarto. Pero nagulat ako ng bigla akong yakapin nito patalikod.

"Im sorry wifey na pepressure lang ako sa dad mo. Lahat kami ay pinag babantaan niya na dahil sumikat na ang araw ay wala padin si christine im sorry wifey." Sino ba naman kasing hindi ma pepressure kay dad? Lahat ng utos niya kailangan matapos mo agad yun.

"Do you want me to help you?" Pag tatanong ko dito. Dahil alam kong pagod na ito kakahanap.

"No wifey kaya ko pa naman." Mahinahon na pag kakasabi nito.

Kumalas ako sa pag kakayakap niya saakin at hinarap ko siya.

"Tignan mo nga yung sarili mo pagod na pagod na ang itsura mo halika na mag pahinga ka na muna ako na ang mag hahanap para sayo." Nag aalala kong sabi.

"No wifey you will sleep with me ayoko ng ma stress ka. " sabay hatak nito saakin papasok sa kwarto at nahiga kami sa kama. Niyakap lang ako nito at niyakap ko din ito. Maya maya ay nakatulog na kami.

-----

(3rd Person)

"Ano ba ang kailangan mo saakin? Ilang araw mo na akong pinahihirapan. Bakit ba di mo nalang ako patayin. Hirap na hirap na ako."Hinang hina man si christine ay nagawa parin niyang mag salita. Habang may tumutulong luha sa mga mata nito.

"Not so fast christine. Pero wag kang mag alala ngayon na kita isosoli. Pero gusto kong ibigay mo ang sulat na ito sa iyong ama." Sabay bigay ng sulat kay christine.

Lumabas siya ng kwarto na iyon at inutos sa mga tauhan niya na ibalik na sa mga scott si Christine.

Kung inaakala niyo ay si Christine lang ang pahihirapan ko ay nag kakamali kayo. Susunod ka na Jainy. Sabi sa isip isip ng mga babae.

samantalang si Christine naman ay malaki ang pasasalamat na makakauwi na siya. Sa mga sugat na natamo niya ay alam niyang malala ito. Pero hindi mawala sa isip niya ang babaeng nag papabigay ng sulat sa kaniyang ama. Sino ba ito? Kalaban ba ito ng kanilang mafia?

Sa kabilang banda naman ay pinapakilos na din ni Jainy ang kanyang sariling mafia na hindi alam mg kaniyang asawa. Kailangan niyang mahanap ang kaisa isang anak niya.

"Where are you christine?" nag aalalang sabi ng kaniyang ina habang naka harap sa computer.

samantalang si Christine naman ay itinapon ng mga lalake sa gate. Na walang malay dahil hindi na nito nakayanan ang labis na pagod at sakit na nararamdaman. Pag tapos itapon ng mga lalaki sa gate ng mansyon nila ay mabilis na pinaharurot nila ang kotse.

Samantalang sa mansyon ng scott mafia ay nag kakagulo dahil sa wakas ay nakita na nila ang kanilang heiress.

"Sir natagpuan na po si ma'am Christine. Itinapon ang katawan nito sa labas ng gate wala po itong malay." pag sasabi ng isa sa mga tauhan ng scott.

"WHATTTTT? DALIN MO KO SA KANIYA." Mabilis na nag nod ang lalaki at pag tapos ay pumunta kung nasaan si christine.

Agad na nghina si Chris ng makita niya ang sinapit ng kaniyang anak na babae. Madami itong pasa at sugat magulo ang buhok. Makikita mo sa mukha nito ang pagod at sakit na nararamdaman nito.

Unti unti naman gumicing si christine.

"Dad" mahinang pag kakasabi nito.

"Im here baby ano ba ang nangyari?" Nag aalalang sabi nito sa anak.

"Dad this is not yet the right time to tell you. But ipinabibigay ito ng babaeng kumuha saakin." Sabay abot ng sulat.

Kabilin bilinan kasi ng babae sa kaniya na wag itong mag sasalita tungkol sa ngyari.

Agad naman kinuha yun ni Chris at lumabas ng kwarto. Dahil kailangan pang mag pahinga ni christine. At pumunta ng office niya. Agad na tinignan niya ang sulat na kaniyang hawak hawak.

Agad niya itong binuksan. at laking gulat niya sa kaniyang nabasa. Unti unting tumulo ang luha niya dahil sa nilalaman ng sulat na kaniyang binabasa.

---

(3rd Person)

*KRINNGGGGG*

*KRINNGGGGG*

Kinakalabit ni charlene si mafi para magcing ito pero hindi talga ito magcing.

"Hubby may tumatawag sayo." Husky na pag kakasabi niya.

"Hmmmmm" ang tanging sabi lang sa kaniya ni mafi.

kinuha niya ang cellphone nito at sinagot ang tawag ng hindi man lang niya tinitignan kung sino ang tumatawag.

"Honey, im here at the airport sunduin mo ako." Agad niyang pinindot ang tawag ng nalaman niya kung sino ang tumatawag. Ang fiance ni mafi.

Tumingin siya kay Mafi na mahimbing na natutulog. Pag tapos ay niyakap niya ito ng mahigpit. Pag tapos ay unti unti ng tumulo ang kaniyang mga luha.

Unti unti naman nagcing si Mafi dahil nararamdaman niyang basa ang kaniyang mga leeg. Agad na niyakap nito si Charlene ng sobrang higpit. Dahil alam niya na ito ang umiiyak.

"Wifey bakit ka umiiyak?" Husky na pag kakasabi ni mafi. Dahil bagong gcing palang ito.

"Bumalik na ung fiance mo hubby. Sunduin mo daw siya sa airport." Umiiyak na sabi nito kay mafi. Dahil nag seselos siya.

Agad naman nairita si Mafi sa kaniyang narinig. Ang pinaka ayaw niya sa lahat ay ang umiiyak ito ng dahil lang sa mga walang kwentang tao.

"Shhhh don't cry na wifey. Samahan mo nalang akong sunduin siya." Kalmadong pag kakasabi niya kay charlene.

"Okay ." Kalmadong pag kakasabi nito.

------

(Emperor Mafi Gunner's POV)

"bakit ang tagal mo mafi?" Naiiritang sabi ni alexdra.

"Wala kang pake dalian mo na diyan ng mahatid na kita." Iniwan ko siya at nag punta sa kotse ko. Hindi ako gentleman pag dating sa ibang babae. Tanging kay charlene lang ako gentleman.

Pag karating ko sa kotse ay nakita ko si charlene na naiinip na nag hihintay.

"Bakit ba ang tagal mo ha?" Naiinis na sabi nito. Mag sasalita palang ako ng biglang pumasok na ito sa kotse. Agad naman akong napailing iling sa asal nito.

Tumingin ako sa likod ko at nakita ko si Alexdra na dala dala ung cart na nag lalaman ng mga bagahe niya. inilagay niya ung mga gamit niya sa likod ng kotse at ng matapos ay bubuksan niya sana ang front seat ng mag salita ako.

"Dun ka sa likod." Inirapan naman ako nito pag tapos ay sumakay na sa kotse.

Sumakay na ako sa kotse at pag pasok ko nakita kong maitim na maitim na ang aura ni charlene.

"Mafi kain tayo please nagugutom na ako." Sabay pout ni alexdra.

"Sa inyo ka nalang kumain may gagawin pa ako ngayon." Naiinis na sabi ko kay alexdra.

"Mafi sa bahay mo ako titira." Parang batang sabi nito.

"WHATTTTTTT!?" Sabay na sabi namin ni charlene.

"Bakit may problema kung sa bahay ng fiance ko ako titira?" Naka taas kilay nitong sabi.

Tumingin nalang si Charlene sa bintana. Alam ko na kung ano ang tumatakbo sa isip nito.

"Hindi ka pwedeng tumira sa bahay!" Masungit na pag kakasabi ko dito.

"Sa condo mo ako titira!" Firm na pag kakasabi nito.

"Wala kang tutulugan dun. Dun naka tira si charlene.!" Wala akong choice kundi ang sabihin dahil hindi ito titigil.

"edi tabi tayo sa kwarto mo mag fiance naman tayo." Napaka kulit ng babaeng to.

"Hindi pwede!" Pakiramdam ko ngayon ay makakasapak na ako ng babae sa sobrang asar ko.

"sabi nito tito ay mag kasama tayong titira sa iisang bubong dahil kaya ako bumalik dito ay para ayusin ang KASAL natin. Next month na tayo ikakakasal Mafi." Pinag diinan nito ang salitang kasal. Kaya mas lalo akong nainis. Naiinis ako sa sarili ko dahil alam kong wala akong magagawa kundi ang mag pakasal.

"Stop the car mafi." cold na pag kakasabi ni Cgarlene.

"Bakit?" Naka kunot noong tanong ko dito.

"I said stop the car now!" Agad kong tinigil ang kotse. Agad naman itong bumaba at malakas na isinara ang pinto. Gusto ko man itong habuling pero hindi pwede dahil kailangan kong ihatid ang taong kasama ko.

"alexdra hindi ka pwede matulog sa condo ko matulog ka sa sarili mong condo." Inis na inis kong sabi.

"Bakit ba ayaw mo akong matulog sa condo mo? Pero si charlene pwede napaka unfair mo gusto ko lang naman ang maging close tayo. alam mo naman kung gano kita kamahal Mafi." At unti unti ng tumulo ang luha nito. Napailing iling nalang ako.

Pinatakbo ko ng mabilis ang kotse para maihatid ko na ito. hindi ko kailangan mag ingat dahil wala ang taong kailangan kong pag ingatan.

"Mafi bakit ba ang bilis mo mag pa takbo? Baka mabangga tayo." Naiinis na sabi ni alexdra.

"I don't care just shut up!" Sabay patakbo ulit ng mabilis.

Ng makarating na kami sa condo niya ay nag tawag siya ng tutulong sa kaniya mag buhat ng mga gamit niya. Dahil alam niyang hindi ko siya tutulungan.

pag tapos kong maibaba lahat ay mabilis akong sumakay ulit ng sasakyan at mabilis na pinatakbo ang kotse ko. nag aalala ako para kay charlene.

*15 mins*

agad akong nag park sa parking lot at pag tapos ay umakyat ng condo ko. pag pasok ko sa condo ay nakita kong bukas ang kwarto namin ni Charlene at dinig ko ang mga hikbi nito.

Pag pasok ko ay nakita kong inaayos na nito ang mga gamit niya inilalagay na niya ito sa maleta niya. Agad akong nag panik sa nakikita ko.

"What are you doing wife?" Gulong gulo kong tanong dito.

"Im leaving Mafi that's it ikakasal na kayo ang yet wala ka man lang reaksyon. Siya na ang pinipili mo ngayon Mafi then fine mag sama kayo." Umiiyak na sabi nito.

"No wifey please dont leave me." Sabay yakap ko dito. Pilit naman itong nag pupumiglas sa mag kakayakap ko sa kaniya.

"HINDI KO PINANGARAP MAGING KABIT MAFI TANDAAN MO YAN.!" Sumisigaw man ito pero umiiyak parin ito.

"Kahit kailan hindi ka magiging kabit wifey." Sabay halik ko dito.

Nag pupumiglas man ito pero sa huli ay wala na itong ibang nagawa kundi ang tumugon.

lumayo ako dito ng lumalim na ang halik namin sa isat isa.

"this is not the right time wifey i know hindi ka pa handa." puno ng pag pipigil kong sabi.

"I am now ready hubby kung ito lang ang paraan para di ka mawala. willing akong gawin ito. Because i love you so much." Puno ng pag mamahal na sabi nito.

"But wifey nirerespeto ki----" hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng bigla ako nitong hinalikan.

Ngayon ay tuluyan na kaming naging iisa.