พิมพ์มาดาเดินออกมาจากห้องแต่งตัว ด้วยชุดที่คนตัวโตบอกเธอว่าเป็นชุดตำรวจ เสื้อเชิ้ตตัวบางชนิดที่เห็นทะลุปรุโปร่งเหมือนกับไม่ได้ใส่พร้อมกับเนคไทเข้าชุด จับคู่มากับกระโปรงหนังสีดำแสนสั้นที่ใส่กับไม่ใส่ก็มีค่าเท่ากัน
สายตาแวววับของคนที่นอนอยู่บนเตียงกำลังจับจ้องมาที่เธอ ฝ่ามือหนาตบลงบนที่นอนเป็นสัญญาณเรียกเธอให้เข้าไปหาเขา
“คุณตำรวจพร้อมจะจับโจรหรือยังคะ”
พิมพ์มาดาไม่ตอบ แต่เธอค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปหาอาร์เดนที่นอนอยู่ ดวงตากลมโตเปล่งประกายจ้องมองคนตรงหน้าด้วยท่าทีที่ไม่คุ้นตานัก
“พร้อมสิคะ แต่คุณโจรต้องโดนล็อคตัวก่อน คุณตำรวจถึงจะทำงานได้ถนัด”
พูดเสร็จ มือเล็กก็ล้วงเข้าไปที่หัวเตียงหยิบบางอย่างออกมา ที่เขาเคยใช้มันล็อคข้อมือของเธอ
“ล็อคเฮีย แล้วเฮียจะทำยังไงล่ะคะ”
“จะเล่นตำรวจจับโจรไม่ใช่เหรอคะ คุณโจรก็ต้องอยู่นิ่ง ๆ ให้คุณตำรวจจับน่ะถูกแล้ว”
คนตัวเล็กขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่บนลำตัวของอาร์เ
