หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
อาร์เดนพร้อมด้วยลูกน้องจำนวนหลายสิบคนตั้งขบวนแล้วก็เดินข้ามถนนมาที่บ้านของพิมพ์มาดา เมื่อเข้ามาข้างใน ลูกน้องก็กระจายกำลังดูแลความปลอดภัยรอบ ๆ บ้าน ส่วนอาร์เดน มาติน แล้วก็ลูกน้องอีกห้าคน ก็พากันเข้าไปหาคุณยายของพิมพ์มาดาที่นั่งอยู่ข้างใน
“ไอ้หนุ่ม เอ็งพาคนมาทำไมเยอะแยะ ทำตัวเหมือนหัวหน้าแก๊งเลยนะเอ็งน่ะ”
จบประโยคของคุณยาย มาตินแล้วก็ลูกน้องอีกห้าคนก็รีบเบือนหน้าหนีกลั้นหัวเราะเอาไว้ในลำคอ เมื่อจู่ ๆ คุณท่านของไททันสเนคก็กลายเป็นหัวหน้าแก๊งในสายตาของคุณยายไปเสียได้
“ถ้าพวกแกยังหัวเราะฉันไม่หยุด ฉันจะจับพวกแกไปตอนทีละคน”
อาร์เดนกระซิบลงข้างหูมาติน ทำให้ลูกน้องคนสนิทต้องรีบสะกิดลูกน้องที่เหลือให้หยุดหัวเราะทันที
“ทำไมคุณยายถึงว่าผมเป็นหัวหน้าแก๊งล่ะครับ ผมดูน่ากลัวเหรอครับ”
คนที่มาที่นี่ด้วยความต้องการบางอย่างเขยิบเข้าไปหาหญิงวัยเจ็ดสิบกว่าปีแล้วก็ส่งสายตาปริบ ๆ ไ
