อาร์เดนมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องของคุณนายใหญ่ เขาผลักประตูเข้าไปข้างในเต็มแรงโดยที่ไม่ต้องขออนุญาตอะไรจากใครทั้งนั้น ประตูกระแทกเข้ากับฝาผนังจนทำให้คนที่อยู่ในห้องสะดุ้งตกใจ
“อาร์เดนมาหาแม่ถึงที่นี่ มีธุระด่วนอะไรหรือเปล่า”
คำถามพร้อมกับสีหน้าที่ไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนกับเรื่องที่ทำลงไปแม้แต่น้อย ยิ่งทำให้อาร์เดนโมโหมากขึ้นไปอีก
เขาจ้องมองผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ด้วยสายตาแข็งกร้าว นัยน์ตาสีน้ำตาลเทาทอประกายความโกรธอย่างเห็นได้ชัด เมื่อคุณนายใหญ่มองหน้าเขาก็ถอนหายใจใส่
“คงจะมีคนไปฟ้องสินะ แค่ผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนเดียว ทำให้อาร์เดนโกรธแม่ได้ขนาดนี้เชียวเหรอ” เธอถามขึ้นพร้อมกับวางถ้วยกาแฟที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะ
ขายาวก้าวไปข้างหน้าด้วยท่าทีสุขุม แต่ในใจของเขานั้นร้อนยิ่งกว่าเพลิงที่กำลังโหมกระหน่ำ และพร้อมที่จะแผดเผาคนตรงหน้าให้เป็นจุณ
“ผมเคยบอกคุณแล้วว่าพิมพ์มาดาเป็นคนของผม ห้ามยุ่
