บทที่ 6
(แพ้แล้วอย่าพาล)
"เอ้าชนแก้ววว"
เสียงร่าเริงของน้ำแข็งดังขึ้นบอกรุ่นน้องสายรหัสทั้งหลายว่างานรับน้อง รับหลานรหัสนั้นเริ่มขึ้นแล้ว เสือกับหนูแดงนั่งอยู่คนละฝั่งโต๊ะ ทำเป็นไม่รู้จักกันเสียอย่างนั้น หนูแดงนั่งถัดจากน้ำแข็งและมีมี่ สองคนนั้นก็จะตัวติดกันอะไรตลอดเวลา งงมาก
หลังจากคืนนั้นที่เกือบเกินเลยกันในห้องน้ำ หนูดแดงใช้ความพยายามเป็นอย่างมากที่จะไม่ตามใจเสือ เขาทำอย่างที่พูดทุกวัน เดี๋ยวนั่นเสีย เดี๋ยวนี่เสียจนต้องมารบกวนเธอแทบทุกคืนไป แต่ก็อีกนั่นแหละ หนูแดงเองก็ไม่ได้ปฏิเสธจริงจัง แล้วก็จบด้วยการที่เธอถูกรุ่นน้องที่ดูเหมือนติ๋มๆ ตรงหน้ากินเล็กกินน้อยทุกคืน
"มา เดี๋ยวเรามาเล่นเกมกัน ไหนๆ พรุ่งนี้ก็วันหยุด เมานิดๆ หน่อยๆ คงไม่เป็นไร ทุกคนมาแท็กซี่ใช่มั้ย"
มีมี่เอ่ยถามเหล่าบรรดาสายรหัสที่นั่งหน้าสลอนมองเขาอยู่ มีมี่ไปเติมสีเล็บมาอย่างที่พูดจริงๆ แถมยัง เอ่อ…สีเดียวกันกับยัยน
