บทที่ 7
(ขอจูบทีเดียวเลย)
"นังหนูแดง นึกว่าตกส้วมตายไปแล้ว"
มีมี่ที่เริ่มเมาแล้วเอ่ยแซวหนูแดงที่เดินกระมิดกระเมี้ยนเอามือจับกระโปรงอยู่นั่นมานั่งที่โต๊ะตัวเดิม
"คือคนมันเยอะ เลยรอนาน อีกอย่างมึนๆ เลยสูดอากาศนิดเดียว"
"ย่ะ น้องเสือของแกก็เพิ่งเดินกลับมาที่โต๊ะย่ะ คิดว่าเพื่อนกินหญ้าเหรอยะหญิง"
มีมี่กระเซ้าเธอหนักขึ้น อีกข้างมีน้ำแข็งคอพับซบหน้าเข้ากับไหล่กว้างของมีมี่อยู่
"อ้าว ยัยน้ำแข็งเมาแล้วเหรอ"
"เออสิ โดนเข้าไปหลายจอก อิอิ"
มีมี่หัวเราะร้ายกาจ ติดจะน่าสงสัยด้วยซ้ำ…
"มี่"
"อะไรอีก"
"แกกะเทยปลอมมั้ยเนี่ย หลังๆ มานี้ฉันว่าแกกับยัยน้ำแข็งทำตัวแปลกๆ นะ"
มีมี่ตาสีเข้มขึ้นกับคำถาม เขาดันหน้าผากของน้ำแข็งออกเล็กน้อย แล้วจึงขยับเข้าไปใกล้หนูแดงอีกนิดเพื่อกระซิบอะไรบางอย่าง
"มันก็น่ารักดี กรี๊ด ฟ้าผ่า นังหนูแดง!"
หนูแดงถอนใจอย่างเอือมระอาเมื่อเห็นเพื่อนกะเทยตัวควายของเธอสะดีดสะ
