บทที่ 11
(ทุกตารางนิ้ว)
"เสือ เอาขนมเพิ่มอีกมั้ยคะ"
หนูแดงตะโกนถามจากในครัวเมื่อเธอนั้นเดินเข้าไปเอาน้ำผลไม้พอดี
"เอาค่ะ แล้วพี่ก็รีบมาได้แล้วเสือเหงา"
หนูแดงอดแอบเบะปากคว่ำไม่ได้ ก็เธอเพิ่งจะเดินผละจากหว่างขาของเสือมาเมื่อไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา จะรีบเหงาอะไรขนาดนั้นกัน
"มาแล้ว อ่ะนี่ค่ะ ขนมของเสือ"
"แล้วพี่ถืออะไรติดมือมาครับ"
"น้ำผลไม้ค่ะ เอามั้ย"
"เอาค่ะ"
หนูแดงจิบน้ำผลไม้ในแก้วเสร็จก็ส่งมันให้เสือ แต่เขายังนั่งจ้องเธอตาใส
"อะ อะไรคะ รับแก้วไปเร็ว"
เสือดึงหนูแดงกลับมานั่งลงบนตักในท่าหันข้างเข้าหากัน สีหน้าเจ้าเล่ห์เริ่มทำให้หนูแดงรู้สึกไม่ปลอดภัยเอาเสียเลย
"คิดทะลึ่งกับพี่อยู่แน่"
"เบื่อจังรู้ทัน"
เสือดันแก้วน้ำผลไม้ไปใกล้ปากหนูแดงจนเธอจำต้องอ้าปากรับ
"อมไว้ในปากนะคะ อย่าเพิ่งกลืน"
หนูแดงขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย แต่ก็ทำตามที่เขาบอก
เสือคว้าแก้วจากหนูแดงไปวางไว้บนโ
