บทที่ 14
(จำพี่ได้เสมอมา และตลอดไป)
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดำเนินไปได้อย่างราบรื่นจนเวลาล่วงเลยไปเกือบสามเดือน ตอนนี้หนูแดงนั่งบีบมืออยู่ที่หน้าขาของตนแน่น ไม่พูดไม่จากับเสือสักคำตั้งแต่พวกเขาออกจากคอนโด
"พี่หนูแดงตื่นเต้นเหรอ"
เธอสะดุ้งเล็กน้อย เนื่องจากกำลังอยู่ในภวังค์ ก่อนจะหันหน้าซีดๆ มามองเสือที่ขับรถด้วยอาการผ่อนคลาย
"อืม ตื่นเต้นสิ จะไปหาพ่อกับแม่ของเสือนะ"
"พวกท่านใจดี พี่หนูแดงไม่ต้องเกร็งหรอก"
"นายพูดง่ายนี่ นายเข้ากับที่บ้านพี่ได้ดีเหมือนลูกอีกคน แต่พี่ยังไม่เคยเจอพ่อกับแม่นายเลย"
เสือผละมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัยรถมาบีบมือของหนูแดงเบาๆ ก่อนจะเอ่ยให้กำลังใจ
"เสือรักใคร พ่อกับแม่เสือก็รักคนนั้นแหละ พี่หนูแดงไม่ต้องเกร็งหรอก เผลอๆ เห็นหน้ากันปุ๊บจะอยากได้เป็นลุกสะใภ้ปั๊บเพราะถูกใจ"
กระนั้นหนูแดงก็ยังไม่วางความกังวลลง จนเมื่อเสือลี้ยงเข้ามาตามทางบนถนนขนาดสองเลน ภาพตึกรามบ้า
