"Next time kapag lumabag ka pa sa rules and regulation sa school, suspension that surely can affect your grades, and low grades that means...?"
"Kickout" I mumbled. Our dean of students affair nod and smile.
"Yes and another thing, I heard from my student council, palagi ka raw binubully ni Dela Vega?" I nod without hesitation.
"Yes ma'am"
"And the team captains girlfriend of basketball team?" I nod again.
"Yes ma'am"
"You should look at the bigger picture Rosario, why or what are the reasons why De La vega keep on pestering you...I am not in a position to say this to you but I am once in you shoes so I said this...Anyway, I will take action about your case okay? Study hard"
I frowned on what I heard about her dahil parang may gusto syang sabihin sa akin pero hindi nya magawang masabi sa akin ng deritsahan.
"Do you have any concern Ms Rosario?" I blink and sigh.
"No ma'am. Thank you" Ani ko at naguguluhang tatalikod na sana nang may tinanong na naman sya.
"What's your MBTI anyway?"
"Pardon ma'am?" Confuse kong sabi dahil ang mga tinanong nya sa akin ay napaka confusing.
"What's your MBTI?"
"INFJ ma'am"
"That's the reason why. You may now go"
Naguguluhan ko syang tinignan bago umalis ng opsina nya dabil na f-feel ko talagang may alam sya na hindi ko alam! Kaya ganon sya mag tanong sa akin!
First, look at the bigger picture why Belle is treating me like this? I know already the reason but I admit that her reason is so shallow! Napaka babaw lang para ganituhin nya ako! Ang tanging alam ko lang, gusto nyang maging kami ng Kuya nya and other than that, wala na!
Second! What's with the MBTI? Ano ngayon konh INFJ ako? Is that the answer of her questions? Or doubt?...I don't know.
"Hi Ms. Rosario" one of the PIO approach mo, yong palaging nagbabantay sa akin sa community service ko.
"Hello" I replied. He give the paper bag on me kaya taka kong tinignan ang kanyang inilahad.
"That a present for completing your task. Don't get me wrong but you know, completing something deserves a reward, so take that! And congratulations!" Masaya nyang sabi. I nod hesitantly at nagpasalamat sa kanya.
"Thank you" he smile, I smile a little at naiilang na nagpatuloy sa paglalakad.
Nagtungo ako sa isang bench at tinignan kung anong laman ng paper bag dahil napaka weird ng mga tao rito! Pabigay-bigay pa ng gift eh parang wala lang naman yon sa akin! Though nakakapagod pero natapos ko na! At least ngayon makakapagpahinga na ako.
"Chocolate?" Confuse kong sabi nang nakitang mga chocolate ang laman ng paper bag.
I sigh at tamad na nilagay sa tabi ko ang paper bag at kumuha ng isa para kakainin sana nang may humablot sa kamay ko at dali-dali nyang binalatan ito at kinain.
"What's with the dude? Bakit binigyan ka nya ng ganito?" Seryosong sabi ni De Lara habang gigil na kumain ng chocolate.
Humalukipkip ako at pinandilatan sya ng mata.
"Don't you have a manners?" He look at me sharply kaya tinalasan ko rin ang tingin ko sa kanya.
"What? Why are you looking me like that?"
"Why did you accept this one?"
"Why? What's wrong with that?" He scoffed at pinakita sa akin ang paper bag.
"What's wrong? Almost everyone here knows that you are my girlfriend! So why did he give you this one?...do you know why guys give chocolates to a girl?"
"Dahil natapos nya ang punishments nya" casual kong sabi. Nalaglag ang balikat nya at hopeless akong tinignan.
Agad kong hinablot ang paper bag at tinago sa likod ko bago sya sinaman ng tingin.
"Are you jealous?" Deritso kong sabi. He rolled his eyes at umayos ng upo kaya napangiwi ako.
This is the first time he acted this way! Parang binigyan lang ng chocolate, nagkakaganyan na! This guy is really unbelievable.
"I'm not! Bakit naman ako magseselos doon? Patpatin! Nerd, napaka strekto, napaka pangit! Sos! Walang-wala yon sa akin!" Mahangin nyang sabi.
"But he is so thoughtful-"
"What?" Exaggerated nyang react. I raise my brow.
"Your not jealous right?"
"I'm not but one more word about that guy, I will break his neck"
"Tsss"
"I'm serious"
"Whatever"
"Seriously? You like his chocolate? Hindi yan ang paborito mong chocolate!"
"Pero masarap"
"Mas masarap ako" agad ko syang hinampas dahil sa sinabi nya. Hindi man lang ako nakapaghanda! Bwesit.
"Akin na nga to!" Pang-aagaw nya na naman sa paper bag.
"Para kang tanga!"
"Bilhan na lang kita, akin to"
"Reward ko yan eh!" Reklamo ko.
"Hindi to reward! Reason nya lang yon"
Umirap na lang ako sa ka abnoyan nya! Nakakabwesit! Tumigil na lang aki sa pakikipagtalo sa kanya dahil alam ko, hindi talaga titigil ang lalaking to!
"Bakit ka nandito? May klase ka ngayon diba?" Pag-iiba ko na lang ng usapan.
"Wala si Prof at tyaka, kakalaya m mo lang sa punishment mo kaya dapat ako ang susundo sayo tapos nakikita ko yon?...hayst! PIO pa naman!"
"He doesn't do anything wrong"
Hindi pa talaga sya natatapos dyan! Eh binigyan lang naman ako ng chocolate! Walang malisya! Para talagang tanga ang lalaking to.
"Baby, look...I am a guy! I know that damn move so well..." seryoso nyang sabi at may pa action-action pa sa kanyang kamay.
Kumunot ang no-o ko at tinignan ang lugar kung saan ako binigyan ng PIO ng chocolate at bumalik ang tingin sa kanya.
"Hmmmm...So, kaya ka pala palaging nang-iinis sa akin noon dahil may gusto ka sa akin?"
"Ofcourse! Ang mandhid mo nga-" I glared at him dahil ako pa talaga ang sinisi.
"I mean, oo naman! Kaya yong PIO na yon, may hidden meaning kung bakit ka binigyan ng chocolate!"
Tumango-tango na lang ako para tumigil sya sa theory nyang yan! Sabing gift lang yan sa akin eh!
"I will keep an eye on that boy!" Aniya kaya napangiwi na lang ako.
Hanggang dinner namin, ang lumalabas pa rin sa bibig nya ay yong PIO at pagbibigay ng chocolate! Na pinamigay nya kung sino ang nakakasalubong nya papunta sa kanilang department at binigyan talaga nya ako ng bago chocolates! At mas marami pa! Baliw lang.
Tahimik na lang akong nakikinig sa mga pinagsasabi nya dahil baka isang buwan nang nakalipas yan pa rin ang topic nya.
"Hah! Sabi ko na nga ba eh!" Aniya at masama ang tingin sa taong kapapasok sa karenderya.
Tinignan ko kung anong meron at nakita ko yong PIO kasama ang kapwa nya officer. He saw me at ngumiti sa akin kaya tumango ako.
"Respeto naman sa akin! Ngumiti pa talaga! Pre!" Tawag nya sa kabilang mesa kaya kumunot ang no-o ko sa kanyang ginawa.
"Pre!"
"Pagtulungan natin yong Student Council! Nakakabanas!"
"Clyde Joshua!" Saway ko sa kanya.
"Sige pre! Naiirita rin ako sa mga yan eh! Abangan natin yan sa kanto!" Pangsasakay naman ng isang lalaki kaya natampal ko na lang ang no-o ko.
Stress na stress ako buong gabi-e kaya pagkagising ko kinabukasan, nagdasal ako na huwag sanang pasukan ng hangin ang utak ni De Lara! Jusko sa lalaking yon.
"Talaga? Binigyan ka ng chocolate?"
"Oo! I upload it to my i********: account! Oh my God!"
"Diba boyfriend yon ng bestfriend mo?"
"Iww! Bestfriend? Kadiri!"
I stop walking nang narinig ko ang boses ni Belle at nina Janice.
"Pero susulutin mo yon?"
"Susulutin? So cheap! At tyaka, bakit nya ako bibigyan ng chocolate? What does it mean?"
I tilted my head at mariing nakatingin sa baba.
"Are you sure na yong De Lara ang nag bigay sayo? As in Clyde Joshua De Lara?"
I raise my brow nang narinig ang pangalan ni De Lara.
"Ofcourse! You know! Galing ako sa comsci department noon and then nagkasalubong kami! Tapos bigla na lang nyang binigay sa akin ang dala nyang paper bag! Magtatanong pa sana ako girl pero dumiritso lang sya ng lakad patungo sa classroom nya dahil nahihiya!"
Napatawa ako sa narinig kong usapan nila! She expect na binigyan sya ni De Lara ng chocolate dahil may gusto yon sa kanya?
Pathetic!
Ang daming binigyan non! Kitang-kita ko dahil nakadungaw ako sa kanya habang pabalik sya sa department nya! And honestly, nakakairitang makita ang mga babaeng nadadaanan nya at binigyan nya ng chocolate na kinikilig pero agad rin akong matatawa kapag lalaki ang mabigyan nya.
"Or baka friend! Kaya bigla na lang binigay sayo dahil you know, alam ng lahat kung sinong girlfriend non! Baka ma issue pa kayo! He's protecting your name! Oh my God!"
"See? See? Oh my God! Poor Airyn! Boyfriend nga nya pero sa akin nagkagusto"
Napailing na lang ako! Mga abnormal.
Nagpatuloy na lang ako sa paglalakad, hinayaan silang mag imagine doon ng impossible!
Nakakaawa!
Nakita kong naghihintay si De Lara sa may hagdanan! Nakikipagkwentuhan na naman sa nakatambay din doon, napaka daldal talaga na lalaki.
Pinanliitan ko sya ng mata at tinignan sya mula ulo hanggang paa; Tall, masculin, clean haircut, napakalinis tignan, gwapo, his eyes is expressive, his smile is so genuine, his jawline is so damn attractive and other than that, his so caring, responsible, loyal and any other good characteristics.
"Hmmm...I understand why everyone is drowling on him" I mumbled.
When he notice me, agad nyang binuka ang mga bisig nya para sa yakap pero kinunutan ko sya ng noo dahil ang hilig hilig nya talaga sa PDA.
"Bakit nakakunot na naman yang noo mo?" Aniya at niyakap talaga ako kaya patago ko syang kinurot.
"Ang daming nakatingin" bulong ko. He chuckled.
"Oh?...my baby is shy..." he teasingly said.
"De Lara!" Maliit ang boses kong sabi. He chuckled at tumingin sa paligid at ngumiti.
"Later na lang tayo mag b-breakfast? Or ngayon na?"
"Hmmm...Later na, 20 minutes na lang start na ng class" he nod at biglang may kinuha sa bag nya.
"I know na sasabihin mo yan so here's the coffee mahal and a sandwhich" aniya.
"Thank you. Ikaw?" Ani ko at uminom ng kape at kinagatan ng kaunti ang sandwich.
"Tapos na kanina pa..." aniya at pinunasan ang labi ko. Dahil may hawak ang parehas kong kamay, dinilaan ko na lang ang labi ko.
Kumunot ang no-o nya habang nakatingin sa labi ko at kitang-kita ko kung paano gumalaw ang Adam's apple nya at pumungay ang mata nya habang nakatingin sa labi ko.
Butterfly in a stomach and my heart beat started to fast.
"Ang daming tao" bulong ko sa kanya.
"Hmmm...Mamaya na lang" he mumbled at uminom sa kape ko.
Kahit namumula ang pisngi dahil sa sinabi nya, sinamaan ko sya ng tingin. He smile.
"This is torture" aniya at pinunasan ulit ang labi ko.
"Hey, hindi ako makalat kumain!" Reklamo ko.
"Sure" aniya at pinakita ang daliri nyang may mayonnaise at dinala sa labi nya. I rolled my eyes.