I am just sitting at his study chair, tahimik na nag-iisip kung anong mangyayari sa akin sa susunod na araw sa pananatili ko rito.
Mabait naman ang parents nya but the things is, saglit lang talaga ako manatili sa kanila kapag dadalaw kami noon at madalang pa kaya hindi ko alam ang mangyayari sa akin rito.
And another thing, nakaka bother din, hindi ako sanay talaga na may kasamang ibang tao sa tinitirhan ko, mas sanay akong mag-isa! Tough palagi akong dinadalaw ni Kristine pero hindi naman sya nanatili roon.
It's been a long time nong may kasama ako sa bahay na nakakatanda at hindi pa maganda ang na experience ko kaya nakakatakot rin at the same time but I need to adjust, I need to understand the situation.
Hinawakan ko ang tyan ko at marahang hinaplos.
May anak na ako, kailangan kon
