ทันทีที่ถึงคฤหาสน์ ขนมก้าวฉับๆ ตรงไปยังบันไดวน มุ่งหน้าสู่ชั้นสามอันเป็นเขตหวงห้ามโดยไม่สนเสียงทัดทานของเคน ความขุ่นมัวที่สะสมมาทั้งวันทำให้เธอลืมความกลัวที่มีต่อเจ้าของบ้านไปจนสิ้น เด็กสาวหยุดยืนหน้าประตูไม้โอ๊กบานยักษ์แล้วรัวกำปั้นเคาะลงไปทันที
ปัง ปัง ปัง!
เงียบสนิท...ไม่มีเสียงตอบรับจากคนข้างใน ขนมเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง เธอตัดสินใจรัวเคาะซ้ำๆ อย่างต่อเนื่องด้วยอารมณ์โมโหที่พุ่งพล่าน จนกระทั่งบานประตูถูกดึงเปิดออกจากด้านในอย่างกะทันหัน
ด้วยแรงที่ส่งไปจนยั้งไม่ทันทำให้กำปั้นเล็กเคาะลงบนแผงอกแกร่งของคิรินเข้าอย่างจัง
“อ๊ะ!” ขนมร้องเสียงหลง ตกใจจนตาค้างเมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งแรงของกล้ามเนื้อภายใต้เชิ้ตสีเข้ม เธอรีบชักมือกลับแล้วก้าวถอยหลังทันที
คิรินยืนนิ่งพิงกรอบประตู สายตาคมกริบก้มมองเด็กสาวที่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวด แก้มกลมๆ พองลมจนป่องออกมาอย่างเห็นได้ชัด ท่าทางกระฟัดกระเฟียด
