คิรินตาวาว เขาช้อนอุ้มร่างบอบบางขึ้นก่อนจะวางเธอลงบนโต๊ะทำงานไม้ตัวหนาราคาแพงระยับ ท่ามกลางกองเอกสารที่ถูกปัดกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง
“อาคิริน...ตรงนี้เลยเหรอคะ” ขนมพึมพำเสียงพร่า มือเล็กยันแผ่นอกแกร่งไว้ แต่แววตากลับสั่นระริกด้วยความคาดหวัง
“ไหนบอกจะให้อาพิสูจน์ไง...ตรงนี้ไม่ดีหรือ?”
คิรินไม่พูดเปล่า เขาจัดการเลิกกระโปรงทรงเอของเธอขึ้นไปกองที่เอว ก่อนจะเกี่ยวกระชากกางเกงในผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วให้พ้นไปจากเรียวขาขาว ภาพตรงหน้าเหมือนกรรไกรที่ตัดลงบนสติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายของมาเฟียหนุ่ม ร่องสวาทที่ขมิบคายน้ำใสออกมาเป็นระยะกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในกายเขาให้ตื่นขึ้น เขาไม่รอช้ามุดหน้าเข้าสู่ส่วนลับของหญิงสาวทันที
“อื้อออ! อาคิริน!” ขนมครางฮือพลางแอ่นสะโพกรับสัมผัสเปียกชื้น ลิ้นร้อนของคิรินตวัดเลียรัวเร็วอยู่บนเม็ดกระสันสีสวย ราวกับต้องการชิมน้ำหวานจากดอกไม้ที่เขาเป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว เสียงจ
