ความเสียใจทำให้ขนมยอมทำในสิ่งที่ตัดสินใจได้ยากที่สุด หญิงสาวปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มออกก่อนจะผุดลุกขึ้น
ถ้าการอยู่ที่นี่ต่อไปหมายถึงการเป็นของแก้เหงาไร้สถานะที่เขาไม่กล้าเอาไปเชิดหน้าชูตาให้ใครๆ รู้ เธอก็ไม่อยากจะเอาศักดิ์ศรีตัวเองมาทิ้งไว้ที่นี่ต่อเหมือนกัน
ร่างบางลุกขึ้นจากเตียงกว้าง มุ่งหน้ากลับไปยังห้องนอนเดิมของเธอที่ไม่ได้ใช้งานมาหลายวัน ขนมกระชากกระเป๋าเดินทางใบโตออกมาจากตู้เสื้อผ้าแล้วเริ่มพับเสื้อผ้าใส่ลงไปอย่างรวดเร็ว มือเล็กสั่นเทาขณะหยิบชุดเดรสและของใช้ที่ส่วนใหญ่เป็นของที่คิรินตั้งใจซื้อให้ทั้งสิ้น ยิ่งเห็นของพวกนั้น น้ำตาก็ยิ่งไหลพรากออกมาอีกระลอกจนต้องหยุดพับเพื่อสะอื้นเป็นพักๆ
ใจหนึ่งเธอคิดอยากจะโยนพวกมันทิ้งไว้ที่นี่ แต่อีกใจก็อยากเก็บพวกมันไปด้วย ลังเลอยู่นานจนสุดท้ายเธอก็บอกตัวเองว่า
“เอาไปเถอะ... อย่างน้อยเวลาคิดถึงจนทนไม่ไหว ก็ยังมีของพวกนี้ไว้ให้ดูต่างหน้า” แล้วก
