บรรยากาศในงานเลี้ยงวันเกิดเต็มไปด้วยแสงสีและเสียงเพลงที่คึกคัก ขนมในชุดพลีทยาวปิดมิดชิดกำลังสนุกกับการพูดคุยกับเพื่อนร่วมคณะ เธอตักเค้กเข้าปากจนแก้มป่องพลางหัวเราะร่าเริง โดยไม่รู้เลยว่าโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ในกระเป๋าสะพายนั้นถูกเปิดระบบดักฟังเอาไว้ และมีชายหนุ่มอีกคนที่นั่งทำงานอยู่ในคฤหาสน์คอยฟังเสียงรอบตัวเธอผ่านหูฟังอยู่ทุกระยะ
คิรินขมวดคิ้วยามได้ยินเสียงดนตรีดังลั่น แต่เขาก็ยังใจเย็นพอที่จะนั่งเคลียร์เอกสาร จนกระทั่งเสียงฝีเท้าและบทสนทนาเปลี่ยนไป
“ขนม ไปตรงโน้นกันเถอะ เพื่อนๆ รวมตัวกันอยู่ทางนั้นน่ะ” เสียงรุ่นพี่ผู้ชายคนหนึ่งทักขึ้น
ขนมเดินตามไปอย่างว่าง่ายจนถึงโต๊ะมุมมืดที่ค่อนข้างลับตาคน แทนที่จะมีขนมหวานหรืออาหารเหมือนโต๊ะอื่น บนโต๊ะกลับเต็มไปด้วยขวดสุราและแก้วที่วางเรียงราย บรรยากาศรอบโต๊ะเปลี่ยนจากงานวันเกิดกลายเป็นวงเหล้าของพวกรุ่นพี่ที่กำลังคะนอง
“มาแล้วเหรอเด็กปีหนึ่
