หน้าประตูห้องผ่าตัดที่ปรากฏไฟสีแดงสว่างวาบบ่งบอกว่าคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของมาเฟียหนุ่มกำลังถูกยื้อชีวิตโดยหมออยู่ภายใน คิรินนั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกแข็งสีขาว สองมือหนากุมประสานกันไว้แน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยบัดนี้ดูซูบเซียวและเต็มไปด้วยร่องรอยของความวิตกกังวลอย่างปิดไม่มิด
ทุกครั้งที่เห็นพยาบาลเดินเข้าออก หัวใจของมาเฟียหนุ่มจะกระตุกวูบด้วยความหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต
เวลาผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า ความเงียบในโรงพยาบาลยิ่งตอกย้ำความผิดพลาดในการตัดสินใจของเขา คิรินลุกขึ้นยืนแล้วเดินงุ่นง่านไปมา
ท้ายที่สุดเขาก็ทนแรงกดดันไม่ไหว เดินเลี่ยงออกไปยังระเบียงทางเดินที่เปิดโล่งเพื่อรับลมเย็นจัดยามค่ำคืน เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ ควันนิโคตินเข้มข้นถูกอัดเข้าปอดคำแล้วคำเล่า แต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ไฟในใจมอดดับลงเลย
“ถ้ากูไม่เลือกแผนเสี่ยงๆ แบบนั้น...ถ้ากูใ
