คิรินเดินตามขนมอยู่พักใหญ่ และใช้เวลานานสองนานในการเกลี้ยกล่อมเธอให้ไปทานดินเนอร์บนเรือยอชต์ด้วยกัน เขายกเอาเมนูอาหารทะเลพรีเมียมและไวน์รสเลิศที่เตรียมไว้บนเรือยอชต์ลำหรูมาอ้าง จนในที่สุดขนมก็ยอมใจอ่อนยอมก้าวเท้าขึ้นเรือมาด้วยท่าทางแง่งอน เธอเดินห่างจากเขาเกือบสองเมตร กอดอกแน่นพลางทำแก้มป่องลมจนแทบจะระเบิดออกมา
เคนซึ่งยืนรอรับอยู่บนเรือเห็นท่าไม่ดีจึงลอบกระซิบถามเจ้านายเบาๆ
“ยังง้อไม่สำเร็จหรือครับนาย?” คิรินเหลือบมองเด็กสาวที่สะบัดหน้าหนีไปอีกทางแล้วส่ายหน้าช้าๆ
“รั้นน่ะ”
เมื่อเรือลำใหญ่ออกสู่ท้องทะเลกว้าง บรรยากาศเงียบสงบและลมทะเลเย็นฉ่ำก็เริ่มทำให้ความตึงเครียดผ่อนคลายลง ขนมที่เริ่มสนุกกับวิวสวยๆ จัดการเครื่องดื่มรสหวานที่คิรินคอยเติมให้ไม่ขาดสายจนเริ่มเมากรึ่ม ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อ แววตาเยิ้มไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ เธอเดินโซเซไปที่ส่วนหัวเรือ พยายามจะปีนขึ้นไปบนราวกั้นจนคิรินต้อ
