ในตอนนี้ บรรยากาศในห้องทำงานประธานที่เคยเงียบสงบ กลับกลายเป็นจุดศูนย์กลางของพายุอารมณ์ที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ คิรินยังคงนั่งตรวจเอกสารสลับกับมองนาฬิกาเรือนทองบนข้อมือด้วยรอยยิ้มจางๆ เขากำลังรอให้ขนมทานข้าวกับเพื่อนเสร็จแล้วแวะมาหาที่บริษัทตามที่ตกลงกันไว้
ทว่า เสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือที่แผดร้องขึ้นกลับทำลายความรื่นรมย์นั้นจนป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี
คิรินกดรับสายด้วยหัวใจที่กระตุกวูบเพียงแค่เห็นชื่อลูกน้องที่คอยตามประกบขนม และทันทีที่ปลายสายแจ้งข่าว ใบหน้าหล่อเหลาก็ตึงเครียดขึ้นมาในทันที ดวงตาคมกริบฉายแวววาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด
“ว่าไงนะ! ขนมถูกจับตัวไปเหรอ!” คิรินตวาดลั่นจนเคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับสะดุ้ง
“พวกมึงทำเหี้ยอะไรกันอยู่! กลางวันแสกๆ ในย่านชุมชนคนเยอะขนาดนั้น ทำไมถึงปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้!”
“ขอโทษครับนาย วันนี้คนเยอะผิดปกติจริงๆ ครับ เหมือน
