"Tell me, anong pinagusapan nyo ni Matteo? Bakit ka nya pinuntahan dito?" Baritonong sambit nito habang nakatingin sa akin, bakas ang pagkairita sa boses nito, bumuntong hininga ako saka nagsalita.
"Sinabi ko na kanina, napadaan lang si Matteo dito, hindi pa ako naglulunch kaya niyaya ko na syang kumain." Sambit ko, humarap ito sa akin at nanliliit ang mata.
"You mean, hindi mo kinain yung binigay kong pagkain sayo?" Napaawang ang labi ko saka ko naalala ang binigay na paper bag ng sekretarya ko kanina. Nawala na sa isip ko ang bagay na iyon.
"Im sorry, nawala sa isip ko." Sambit ko rito, nagbago ang emosyon sa mukha nito, ang kaninang madilim na mukha ay biglang lumungkot at binaba ang tingin, hindi na sya nagsalita pa at lumabas na ng lift nang magbukas iyon. Nagawa ko pa syang tawag
