ก็อก ๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากห้องที่เจ้าของเพิ่งแต่งตัวเสร็จพอดี นานะจัดการความเรียบร้อยบนตัวที่ยังเหลืออีกเพียงนิด แล้วรีบเปิดประตูให้คนที่ยืนรออยู่หน้าห้องและรู้ดีว่าคนคนนั้นเป็นใคร
"อรุณสวัสดิ์ค่ะสุดหล่อของนาน่า" หญิงสาวเผยยิ้มกว้างเมื่อเห็นเจ้าเด็กชาย 4 ขวบที่ส่งยิ้มกลับมาเช่นกัน
"อรุณสวัสดิ์ครับนาน่า"
"ไปทานข้าวกันค่ะ"
"ไปครับ" ว่าแล้วทั้งสองร่างก็จับมือกันเดินลงบันไดเพื่อตรงลงไปยังห้องอาหารชั้นแรก นิดได้ยินเสียงจ้อแจ้คุยกันฮาเฮก่อนเจ้าตัวจะมาถึงก็เตรียมข้าวเช้าให้
"อรุณสวัสดิ์ครับป้านิด" ไคเรนทักทายหัวหน้าแม่บ้านอย่างอารมณ์ดี แล้วรีบนั่งเก้าอี้ทานข้าวประจำตำแหน่งที่นั่งทุกวัน
"อรุณสวัสดิ์ค่ะนายน้อยของป้า วันนี้อารมณ์ดีแต่เช้าเชียวนะคะ" นิดว่ายิ้ม ๆ
"ผมอารมณ์ดีทุกวันครับ" นานะขยี้ผมเด็กชายอย่างมันเขี้ยว ดูท่าทางขี้เล่นนั้นสิ ใครเห็นก็ต้องเอ็นดูกันหมด
"ทานข้าวกันดีกว่าค่ะ อ
