"เอ่อ...พี่ธันวาล่ะคะ" หญิงสาวมองร่างสูงที่กำลังจะเปิดประตูฝั่งคนขับ แทนที่จะมีพลขับประจำของเขายืนรอทว่าตอนนี้กลับไม่มีเสียอย่างนั้น
"ผมให้เขากลับไปแล้ว" ว่าจบไคโรก็เปิดประตูรถ กำลังจะลงไปนั่งแต่ก็สังเกตเห็นอีกคนที่กำลังจะเปิดประตูที่นั่งเบาะหลัง
"คุณเห็นผมเป็นคนขับรถของคุณเหรอ" นานะชะงัก จากที่กำลังจะเปิดก็รีบหมุนตัวมาเปิดประตูข้างคนขับแทน เธอต้องนั่งรถด้วยความเกร็งอีกแล้ว
ไคโรสตาร์ทรถพร้อมขับออกจากบริษัท เขากำลังตรงไปที่โรงเรียนของลูกชายตัวแสบเพื่อจะพาไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำตามสัญญา
เพียงไม่นานทั้งเธอและเขาก็มาถึงโรงเรียนอนุบาลนานาชาติ นานะรับอาสาลงจากรถถึงในโรงเรียนเพราะที่จอดหายากพอสมควร คนตัวโตจึงจำเป็นต้องขับวนเพื่อรอรับลูกอีกครั้ง
"แด๊ด!!" ขึ้นรถมาได้ลูกชายก็เรียกคนเป็นพ่อเสียงใส พอนานะปรายไปมองเขาที่นั่งเบาะคนเดียว สีหน้าแกมดุเล็กน้อยของนานะก็เหมือนจะทำเขานึกอะไรขึ้นมาได้
"สวัส
