ตอนที่ 4 : ฉันไม่เด็กแล้ว
963 Words
เมื่อได้ยินคำพูดโอ้อวดของคนเมา ชายหนุ่มหน้าหล่อกลับรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
เขามองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เพ่งพิจารณาดูแล้วก็น่าจะเป็นแค่เด็กจบใหม่คนหนึ่ง อย่างมากก็ทำงานมาได้ไม่ถึงปี ดีไม่ดียังไม่มีงานมีการทำเลยด้วยซ้ำมั้ง แต่ดูท่าจะทำตัวแก่แดดเกินไปแล้ว
เขาถอนหายใจอย่างเสียไม่ได้ ก่อนที่จะดันเธอเข้าไปติดกำแพง เพราะอยากจะสั่งสอนสักเล็กน้อย
‘พรึ่บ’
เมื่อถูกรุกอย่างไม่คาดคิด อายตาถึงกับผงะ สมองคนเมาประมวลผลช้ากว่าปกติ เธอเซถอยหลังตามความควบคุมของเขาอย่างง่ายดาย แผ่นหลังบางแนบติดกับกำแพง ในขณะอกนุ่มหยุ่นคัพซีด้านหน้าก็เผชิญกับหนุ่มหล่อตัวสูงน่าจะเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตร
เขายกแขนข้างหนึ่งขึ้นดันกำแพงเหนือศีรษะของเธอไว้ เหมือนกันเธอไม่ให้หลุดออกไปได้ รูปร่างสูงใหญ่กำยำของคนตรงหน้าทำให้สาวน้อยร่างบางรู้สึกตกใจอยู่ไม่น้อย
ชายหนุ่มโน้มตัวลงมามองใบหน้าเล็กของเธอ สายตาเข้มดุที่ส่งออกมาก็คล้ายกับว่าจะกินเลือดกินเนื้อเธอยังไงยังงั้น หัวใจดวงน้อยที่สั่นอยู่แล้วก็เพิ่มจังหวะเต้นถี่รัวขึ้นไปอีก
...ตึกตัก ๆ ตึกตัก ๆ ...
ยิ่งเห็นสาวน้อยหน้าหวานตรงหน้ามีอาการตื่นเต้นปนตกใจ ชายหนุ่มก็ยิ่งทำเหมือนจะอยากแกล้งเธอมากขึ้นไปอีก
เขาโน้มตัวลงมาใกล้ จนใบหน้าหล่อเหลาแทบจะชนกับใบหน้าสวยหวานของอายตาอยู่รอมร่อ ปลายจมูกโด่งของทั้งสองคนห่างกันเพียงแค่ไม่กี่มิลลิเมตร
“ยังดูเด็กอยู่เลยนี่ เที่ยวผู้ชายเป็นกับเค้าแล้วเหรอ” ชายหนุ่มร่างสูงพูดพร้อมยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยคล้ายจะยั่วโมโหคนตัวเล็ก
เมื่อได้ยินคำพูดดูถูกว่าตนเองเด็ก อายตาก็ถึงกับอารมณ์ขาดผึงในทันที ก่อนจะหันไปพูดกระแทกกระทั้นชายหนุ่มว่า
“ไม่เด็กสักหน่อย ฉันดูแลตัวเองได้แล้ว เรียนจบแล้วย่ะ”
หลังจากนั้นก็หมุนตัวออกไปจากแขนแกร่ง แล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับมาที่โต๊ะด้วยอารมณ์บูดบึ้งทันที
...........
อายตากลับมานั่งที่โต๊ะอย่างอารมณ์เสีย พอนั่งลงปุ๊บก็ยกแก้วไวน์กระดกรัว ๆ ราวกับคลุ้มคลั่งเสียสติ เธอลดแก้วไวน์ในมือลงวางไว้ที่โต๊ะก่อนจะใช้หลังมืออีกข้างเช็ดปากอย่างก๋ากั่น
‘ทำไมผู้ชายบนโลกนี้มันถึงได้เฮงซวยกันไปหมดนะ’
อายตาคิดในใจ ขณะที่หน้าอกใหญ่เกินตัวของเธอยังคงกระเพื่อมขึ้นลงจากอาการโกรธเมื่อสักครู่ไม่หาย จังหวะหายใจเร็วแรงจนทำให้แมงเม่าจับสังเกตได้ว่าเธอต้องไปเจอเรื่องแย่ ๆ อะไรมาอีกแล้วแน่นอน
พี่รหัสคือผู้ชายที่เธอแอบชอบมานาน ถึงกับไปสารภาพรักกับเขาเมื่อเช้า จนตกลงคบกัน แต่พอมาถึงตอนเย็นกลับโดนบอกเลิกแบบไม่มีเหตุผลภายในวันเดียวกัน ถือว่าเป็นผู้ชายที่อายตามองว่าเฮงซวยแล้ว
ตอนนี้ในขณะที่เธอกะว่าจะมาเที่ยวให้สบายใจหายเศร้าเสียใจ กลับมาเจอผู้ชายที่ดูถูกเธอว่าเด็กอีก นี่ไม่เฮงซวยยิ่งกว่าหรือ สาวสวยหน้าหวานยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ไม่รู้โมโหชายหนุ่มหรือโมโหตัวเอง
เมื่อเห็นอายตานั่งโกรธอารมณ์บูดบึ้งอยู่สักพัก กระดกดื่มไวน์คนเดียวโดยไม่พูดไม่จา หม่อมแม่จึงเป็นฝ่ายเอ่ยถามก่อน
“อายตา....เป็นอะไรลูก ไปโกรธใครมาอีก”
“ก็เมื่อกี้น่ะสิคะ หนูเจอผู้ชายคนนึงหน้าห้องน้ำ มาพูดจาดูถูกว่าหนูยังเด็ก แล้วยังจะถามนั่นถามนี่ยั่วโมโหอีกค่ะ” เสียงเล็ก ๆ ของอายตาเอ่ยตอบหม่อมแม่
คิ้วเรียวบางของเธอขมวดมุ่น รังสีอำมหิตพุ่งออกมาจากดวงตากลมโตสดใสทั้งสองข้าง จากที่เป็นคนหน้าหวานตอนนี้กลับกลายเป็นคนหน้าดุไปเสียแล้ว
“อย่าไปคิดมากเลยลูก เค้าอาจจะเมาก็ได้” หญิงวัยกลางคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อน เอ่ยปากพูดปลอบใจสาวน้อยที่อารมณ์กำลังแปรปรวน
“หรือว่าเค้าอาจจะชอบแกรึป่าว” แมงเม่าพูดพร้อมขยับไหล่ของตนไปกระแทกกับไหล่ของอายตาเบา ๆ และส่งสายตายียวนกวนประสาทให้เพื่อนสาว
อายตานิ่วหน้าอย่างไม่พอใจ ก่อนจะหันไปพูดกับเพื่อนสนิทที่คุ้นเคยกันมานานว่า
“ฉันเดินชนเขาไง เขาคงไม่พอใจ ต้องการกวนประสาทฉัน”
“แล้วเอาไงหล่ะ จะรักหรือแค้นล่ะทีนี้” แมงเม่าเอ่ยถามต่อทีเล่นทีจริง
อายตาสูดหายใจเข้าปอดเฮือกหนึ่งเพื่อข่มกลั้นความโกรธเอาไว้ ก่อนจะบอกกับทุกคนว่า
“ฉันจะทำให้ทุกคนรู้ว่าฉันไม่เด็กแล้ว ฉันโตพอที่จะดูแลตัวเองได้ ฉันโตพอที่จะเที่ยวผู้ชาย แล้วก็รวยพอที่จ้างโฮสต์สักคนไปเที่ยวด้วยเพื่อชดเชยความเสียใจที่ผู้ชายเฮงซวยทำไว้กับฉัน และฉันจะไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้แล้ว”
“ให้มันได้อย่างนี้สิ” แมงเม่าและหม่อมแม่พูดพร้อมกันอีกทั้งยังปรบมือเชียร์อายตายกันยกใหญ่
แววตามุ่งมั่นของหญิงสาวร่างเล็กถูกจุดประกายขึ้นอย่างเอาแต่ใจ ใครจะรู้ว่าแค่เพียงการถูกบอกเลิก จะเป็นชนวนให้เธอเติบโตขึ้นไปอีกก้าวแล้ว
- Writer
