8 yıl önce...
Yine oradaydı...
Elinde Tekila rakısı, rüzgarın uçuşturduğu koyu kumral saçları, ela harelerini çevrelen hafif dalgın bakışları...
Ne zaman kafamdaki düşüncelerden kurtulmak için buraya, sahil kenarına gelsem o da hep burada oluyordu.
Artık bu yabancıyı burada görmeye alışmıştım. Ve açıkçası hoşuma gidiyordu.
Neydi ismi?
Niye bu kadar dertliydi?
Lanet olsun ki onun hakkında hiçbir şey bilmiyordum.
Ve itiraf etmek gerekirse bilmek istiyordum. Tuhaftı belki ama içimde bu çocuğa karşı bitmek bilmez bir arzu vardı.
Çok yakışıklıydı. Hatta gördüğüm en yakışıklı erkek bile olabilirdi.
Evet, bu ondan hoşlanmam ve sapık gibi gözetlemem için gayet yeterli bir sebepti.
Elimdeki çekirdekleri çitlemeye devam edip beni görmeyeceğine emin olduğum uzakta bir banka oturdum.
Maza
