"Şimdi... Şu direk dansı sözünü tutmaya ne dersin?"
Ben daha Özgür'ün bana ettiği iltifatların etkisiyle sarsılırken Özgür elimden tutup beni arabadan indirdi ve arabanın kapısını kilitleyip oldukça lüks apartman girişine doğru ilerlemeye başladı.
Elimi tutması çok güzeldi.
"Özür dilerim."
Aniden söze girdiğimde kafası karışmış gibi bana baktı. Açıklama ihtiyacı hissederek genzimi temizledim ve devam ettim.
"Az önce çocukça davrandım. Saçma bir kıskançlık yaptım."
Sesimde pişman olmuş bir tını vardı ve Özgür bunu anında fark etmişti. Ellerimin üstünde duran ellerinin baskısını arttırıp birbirine daha sıkı kenetledi.
"Öyle bir şey mi oldu? Ben hiç hatırlamıyorum. Hatta unuttum."
Göz kırptı. Tabiki hatırlıyordu ama pişman olduğumu bildiği için üzerime gitmeme ve konuyu kapatma kararı
