8 Yıl Önce...
"Şarkı söyle."
Elimin üstündeki ellerini daha sıkı tuttum. "Özgür, benim şarkı söylerken sesimi hiç kimse beğenmez, sus falan derler."
"Sen ne buluyorsun, anlamıyorum ki?"
"Olsun Lorin, kötü olsun ben dinlerim, söyle sen."
Ağzımdan istemsiz bir kıkırtı koptu. Gecenin bir yarısı denizde kimse olmadığı için kafamıza göre ne istersek yapıyorduk onunla.
Onunla olmak... İstediğin her şeyi yapması... Bunlar çok güzeldi, özel hissettiriyordu.
Ben on yedi yıldır bu kadar mutlu olduğumu hatırlamıyordum. Zira en mutlu olduğum anlar, Özgür'ün yanıydı.
"Niye bana şarkı söyletip kendine işkence ediyorsun?"
"Sana dair her şey bana iyi geliyor çünkü."
Karnımdaki kelebeklere özgürlük verip yanağımı art arda öptü.
"Ayrıca kim sana sesin kötü dedi, söyle bana sikerim onu."
"Ben du
